شسته شود . عكس روش فوق ، يعنى شستن دست از انگشتان به طرف آرنج ، جايز نيست . موهايى كه روى دست مىرويد نيز بايد شسته شود .
2 - كسى كه دست او از پايين آرنج قطع شده است ، باقيمانده دست را بايد بشويد و اگر ازبالاى آرنج قطع شده باشد ، احتياط آن است كه باقيمانده بازو را بشويد .
3 - همه چيزهايى كه مانع رسيدن آب به پوست بدن مىشود بايد بر طرف شود . اما زايلكردن چركهاى زير ناخن كه در حد متعارف باشد ، واجب نيست مگر اينكه ناخنها گرفتهشود كه در اين صورت بايد چرك زير آن نيز بر طرف شود چون از ظاهر دست محسوبمىشود . اما شستن داخل شكافها و ترك هايى كه در دست ايجاد مىشوند ، واجب نيستوشستن ظاهر پوست كفايت مىكند ، و همچنين ظاهر آثار آبله وزخمهاى ديگر بايد شستهشود اگر شستن آنها دشوارى و ضرر نداشته باشد .
4 - زايل كردن سفيدى گچ و آهك كه بر روى دست مىماند ، اگر جرم مانع از رسيدن آبنداشته باشد و همچنين بر طرف كردن چرك ، واجب نيست .
5 - جايز است كه صورت و دستها را با آب باران بشويد و يا شير آب را بر روى آنها بازكند ، و يا اينكه در رود يا حوض آب فرو ببرد و در اين صورت بهتر اين است كه صورت و دستهارابه قصد وضو با مراعات شستن از بالا به پايين در آب فرو برد ، و اين امر به مسح سر و پاهاضرر نمىرساند ، زيرا به رطوبتى كه در دست او باقى مانده ، آب وضو صدق مىكند .
سوم - مسح سر :
1 - مسح جلو سر واجب است ، و احوط اين است كه بر روى يك چهارم جلويى سر كهمقابل پيشانى است ، مسح شود و واجب است كه مسح با رطوبت آب وضو باشد و آب جديدگرفته نشود . در مسح كمترين حركت كه مسح ناميده شود كفايت مىكند و بهتر اين است كه ازنظر پهنا به اندازه سه انگشت بسته و از نظر درازا به طول يك انگشت مسح شود . مسحمعكوس سر هم جايز است و همچنين مسح بر روى موى جلوى سر كفايت مىكند ، ولى مسح برروى حايل همچون جِرم حنا ، روسرى ، عمامه ، كلاه و مانند آن ، هرچند نازك هم باشد ، جايز نيست ، و اگر مو از غير محل مسح ، در جلو سر جمع شده باشد ، و يا موى جلو سر بهمحل ديگرى كشيده شده باشد ، مسحبر آنها كفايت نمىكند .
2 - واجب است مسح با كف دست انجام شود و احوط اين است كه با سطح درونى كف دستانجام بگيرد و بهتر اين است كه با دست راست مسح كند ، اما بين مسح كردن با انگشتان يا غيرآن فرقى نيست هرچند كه مسح با انگشتان بهتر است .
چهارم - مسح پا :
احكام عبادات (فارسى) — صفحة 78
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص٧٨