چسپيده باشد .
3 - ميّت انسان قبلاز غسل دادن او نجس است و همچنين اجزاى جدا شده در حال حياتانسان مثل دست قطع شده يا تكه گوشت جدا شده از او ، بلكه حتّى جوش ، دانه ، بُن موها ، پوستههاى روى زخمها و پينههاى روى زانو ، همه آنها اگر از زنده يا از ميّت قبلاز غسل دادنكَنده و جدا گردانده شود نجس مىباشد ، امّا اگر جوشها و پوستهها به طور خود به خود از بدنجدا شود و بيفتد پاك است .
4 - آن اجزائى كه روح به آنها ندميده و حسّ عصبى ندارد مانند : پشم ، مو ، كُرك ، استخوان ، شاخ ، ناخن ، چنگ ، پَر ، سُمّ ، دندان ، نيش ، تخم ، پنير مايه شيردان ( انفحه ) و شير در پستان پاك است و همچنين منقار و مانند آن .
5 - تخم مرغى كه از شكم مرغ مرده بيرون مىآيد اگر پوسته آن سِفت شده باشد به گونهاىكه در عرف آن را تخم مرغ كامل بگويند پاك است .
6 - در پاك بودن اجزاى يادشده فرق نيست بين اينكه حيوان حلال گوشت باشد يا حرامگوشت به شرط اينكه نجسالعين نباشد .
7 - بايد اشاره شود كه ريشه و بُن موها كه از ميّت قبلاز غسل دادن يا از بدن حيوان مردهجدا گردد نجس مىباشد .
8 - نافه مشك ( كيسه پوستينى كه حاوى مشك است و از آهوى ختن جدامىشود ) پاك است و اوْلى اين است كه از آنچه از آهوى مرده جدا مىشود اجتناب گردد . مشك به طور عموم پاك است مگر اينكه دانسته شود كه با خون آهو مخلوط شده است .
5 - خون
خون نجس آن خونى است كه از انسان و حيوانى كه خون جهنده دارد بيرون بريزد چه زندهباشد يا مرده امّا خون كك و پشه و مانند آن پاك است ، ولى از خون جانورانى مانند ماهى كهجهنده نيست اوْلى آن است كه اجتناب شود همچنانكه از مرده آن نيز .
فروع مسأله به قرار ذيل است :
1 - بعداز خارج شدن مقدار متعارف خون از حيوان حلال گوشت كه طبق موازين شرعىذبح شده ، خونهاى باقيمانده در گوشت يا عروق يا قلب و كبد ، پاك و حلال است امّا خونى كهبه جهت نفس كشيدن يا بيمارى يا به علّت اينكه سر حيوان در هنگام ذبح بالاتر از بدن او قرارداشته يا جهت ديگر ، در جايى از بدن حيوان جمع شده ، نجس است و شايسته است كه از هر