خلاف آن عمل نمايد . »
اجتناب از بديها و گناهان
وقتى دل از پليديهاى باطن ( همچون تعصّب و كبر ) پاك گردد ، براى صاحب آن ، اجتناب از بسيارى از بديها آسانمىگردد ، ولى شهوتهاى حرام گاهى انسان را به ارتكاب خطا و گناه فرامىخواند ، پس بايد هميشه مراقب و هوشيار باشد و با يارىجستن از خدا به موعظه و اندرز خويشتن بپردازد . در احاديث شريف پندها و مواعظ فراوانى ديده مىشود كه اگر دل با آگاهى آنها رإ ؛ ههيفراگيرد ، در ترك محرّمات به او كمك خواهد كرد . پارهاى از اين مواعظ را باهم مىخوانيم :
1 - حضرت علىعليه السلام فرمود :
« لا وجع أوجع للقلوب من الذنوب ، ولا خوف أشدّ من الموت ، وكفى بما سلف تفكّراً ، وكفى بالموت واعظاً
» « 1 » .
« هيچ دردى براى قلبها دردآورتر از گناهان نيست ، و هيچ ترسى شديدتر از مرگ نيست ، و براى تفكّر و انديشه كردن ، آنچه گذشتهاست كفايت مىكند ، و براى اندرز گرفتن هم مرگ كفايت مىكند . »
2 - ابوعمرو مداينى مىگويد : از امام صادقعليه السلام شنيدم كه مىفرمود :
« كان أبي يقول : إنّ اللَّه قضى قضاء حتماً لا ينعم على العبد بنعمةٍ فيسلبها إيّاه حتّى يحدث العبد ذنباً يستحقّ بذلك النقمة »
« 2 » .
« پدرم مىفرمود : خداوند به قضاى حتمى مقدّر كرده است كه بر بندهاى نعمت ندهد كه آن را از او پس بگيرد مگر اينكه بنده گناهىكند كه سزاوار اين مجازات شود . »
3 - امام صادقعليه السلام از پدرش امام باقرعليه السلام روايت مىكند كه :
« الذنوب
كلّها شديدة ، وأشدّها ما نبت عليه اللحم والدم لأنّه إمّا مرحوم ، وإمّا معذّب ، والجنّةلا يدخلها إلّا طيّب »
« 3 » .
« گناهان همگى سخت هستند ، ولى سختترين آنها گناهى است كه بر آن گوشت و خون روييده است ، زيرا صاحب گناهان ياآمرزيده است و يا معذّب است ، و بهشت را وارد نمىشود مگر كسى كه پاكيزه باشد ( و كسى كه در اثر گناه ، گوشت و خونش روييدهباشد ناپاك شده است ) . »
4 - پيامبر خداصلى الله عليه وآله فرمود :
هامش
( 1 ) وسائل الشيعه ، ج 11 ، باب 40 ، ص 240 ، حديث 18 .
( 2 ) همان ، حديث 15 .
( 3 ) همان ، حديث 3 .