خداست ، لكن مقصودبه ياد خدا بودن هنگام روبرو شدن با آنچه خداوند حلال و حرام كرده است ، اگر طاعت باشد به آن عمل نمايد و اگر معصيت باشد آن را تركگويد . »
7 - امام جعفر صادقعليه السلام از پدرش ، از جدّش ، از علىعليه السلام روايت مىكند كه رسول خدا فرمود :
« يقول اللَّه تبارك و تعالى لابن آدم : إن نازعك بصرك إلى بعض ما حرّمتُ عليك فقد أعنتك عليه بطبقين فاطبق ولا تنظر ، وإن نازعك لسانك إلى بعض ماحرّمت عليك فقد أعنتك عليه بطبقين فاطبق فلا تتكلّم ، وإن نازعك فرجك إلى بعض ما حرّمت عليك فقد أعنتك عليه بطبقين فاطبق ولا تأت حراماً
» « 1 » .
« خداوند متعال مىفرمايد : اى فرزند آدم اگر چشمت تو را به سوى برخى از آنچه بر تو حرام كردهام سوق دهد ، هر آينه تو را بر آنبه دو پرده يارى دادهام ، پس آن دورا بهم ببند و نگاه نكن ، و اگر زبانت تو را به سوى برخى از آنچه بر تو حرام كردهام سوق دهد ، هر آينه تورا يارى كردهام به دو لب ، پس آن دورا بهم ببند و سخن نگو ، و اگر شرمگاهت تو را به سوى برخى از آنچه بر تو حرام كردهام سوق دهد ، پس تو را بر او يارى كردهام به دو پوشش پس بهم ببند و حرام انجام نده . »
8 - امام صادقعليه السلام از پدرانش روايت كرده است كه رسول خداصلى الله عليه وآله در وصيّت خود به حضرت على فرمود :
« يا عليّ ، ثلاث لا تطيقها هذه الامّة : المواساة للأخ في ماله ، وانصاف الناس من نفسه ، و ذكر اللَّه على كلّ حال ، وليس هو سبحان اللَّه والحمد للَّه ولا إلهإلّا اللَّه واللَّه اكبر ، و لكن إذا ورد على ما يحرم عليه خاف اللَّه عزّ وجلّ عنده وتركه
» « 2 » .
« سه چيز است كه اين امّت طاقت آنها را ندارد : يارى دادن برادران دينى با مال خود ، و از طرف خود با مردم انصاف كردن ، و ذكركردن خدا در هر حال ، و ذكر خدا ( سبحان اللَّه والحمد للَّه ولا إله الّا اللَّهُ واللَّه اكبر ) نيست ولى منظور اين است كه چون شخص دربرابر حرامى قرار گيرد ، از خدا بترسد و آن را ترك كند . »
9 - امام صادقعليه السلام از پدرانش روايت كرده است كه رسول خداصلى الله عليه وآله فرمود :
« من أطاع اللَّه فقد ذكر اللَّه وإن قلّت صلاته وصيامه وتلاوته للقرآن ، و من عصى اللَّه فقد نسي اللَّه وإن كثرت صلاته وصيامه وتلاوته للقرآن »
« 3 » .
« هركه خدا را اطاعت كند ، هر آينه در ياد و ذكر خدا بوده است اگرچه نماز و روزه و تلاوت قرآنشكم باشد ، و هركه خدا را معصيت كند ، خدا را فراموش كرده است ، اگرچه نماز و روزه و تلاوت قرآنش
هامش
( 1 ) وسائل الشيعه ، ج 11 ، باب 23 ، ص 201 ، حديث 6 .
( 2 ) همان ، ص 302 ، حديث 7 .
( 3 ) همان ، ص 203 ، حديث 13 .