3 - اشياى يادشده در صورتى پاك مىشود كه - پس از بر طرف شدن آثار ظاهرى نجاستروى زمين راه رفته شود يا آنها را بر روى زمين بكشند . و اقوى اين است كه صرف تماس بازمينيا كشيدن خاك و سنگ بر روى محل نجس ، كفايت نمىكند .
4 - در اثر راه رفتن بر روى زمين ، لاستيكهاى ماشين ، نوك عصا ، دستان طفلى كه بر روىزمين مىخزد ، جوراب ، نعل اسب و مانند آن پاك مىشود .
5 - زمين چيزهايى را پاك مىكند كه در حال راه رفتن با زمين تماس يافته يا خاك رالمس كرده باشد . پس فرورفتگى كف پا و ما بين انگشتان را در صورتى پاك مىكند كه با خاكتماس پيدا كرده باشد و گرنه پاك نمىگردد امّا داخل كفش و روى پاها يا انگشتان ( درصورتيكهبر روى پاشنه پا راه برود ) و پاشنه پا را ( در صورتى كه با انگشتان خود راهبرود ) پاك نمىگرداند چون تماس با زمين حاصل نشده است .
6 - در نجاستى كه به وسيله زمين پاك مىشود ، فرقى نيست كه منبع آن نجاست خود زمينباشد يا غير آن . پس اگر پاهايت خونين شد و با آن بر روى زمين پاك راه رفتى و نجاست و آثارآن بر طرف شد ، پاهايت پاك شده است .
سوم - آفتاب
هر چيزى كه خورشيد بر آن بتابد و آن را از نجاست خشك گرداند ، مثل زمين ، ساختمان ، درب و پنجرههاى ساختمان و مانند آن پاك مىشود به شرطى كه عين نجاست وآثار ظاهرى آن بر طرف شود .
فروع اين حكم شرعى را در سطور ذيل مورد اشاره قرار مىدهيم :
1 - فقها ( رضوان اللَّه تعالى عليهم ) از حكم فوق ، اشياى منقول از قبيل ظرفهاىغير ثابت ، لباس و فرش - غير از حصير و بوريا - را استثنا كردهاند و عمل به اين قول موافقاحتياط مىباشد . برخى هم شرط كردهاند كه جسم نجس شده بايد قبلاز تابيدن آفتاب ، مرطوب باشد . اين هم موافقاحتياط است اگرچه آنچه از ادلّه استفاده مىشود عدم ضرورت اين شرط است .
2 - بايد تابيدن آفتاب به طور مستقيم صورت بگيرد . پس اگر خورشيد بر چيزى مجاورنجس بتابد و يا به وسيله آيينه و از پشت شيشه يا ابر بتابد يا باد شديد آن را خشك گرداند نهخورشيد ، آن چيز پاك نمىشود .
3 - مطابق آنچه از ادلّه استفاده مىشود ، خرمنگاه ، محل انبار هيزم ، قطعات آهن ، ماشينها ، قطارها ، كشتىها و آنچه در مخزنها و انبارهاى سر گشوده وجود دارد مانند چوب و