علماى بزرگ اسلام از همه مذاهب اسلامى در نوشتههاى خود بر ضرورت محبّت اهلبيتعليهم السلام تأكيد كرده وحتّى آن را بعنوان يكى از پايههاى دين محسوب مىنمايند ؟
از افرادى كه خواستار وحدت ميان مذاهب اسلامى و ادغام آنان به همديگر هستند مىخواهيم تا به ويژگيها و خصوصيات شرعىو عمومى تشيّع و شيعه اهتمام ورزند و كوشش نمايند تا اين ويژگيها را به ديگران ابلاغ كنند . و اللَّه المستعان .
نقش خُمس در موجوديت مذهبى
با بررسى تاريخ موجوديت مذهبى تشيّع در طول چهارده قرن گذشته ، باور واعتقاد ما نسبت به حكمت و فلسفه تشريع خمسبيشتر مىگردد ، زيرا خمس نقش اساسى در ساختن كيان دينى تشيّع ايفا نمود ، به گونهاى كه بعنوان اساس وپايه آن درآمد و اگر ايناصل وجود نمىداشت ، شايد اين موجوديت ، متزلزل و مورد مخاطره قرار مىگرفت .
حوزههاى علميّه كه همواره مشعل فروزان هدايت ، و سمبل استقلال و سنگر دفاع از ارزشهاى الهى بوده و هست ، از راه نظامپرداخت حقوق شرعى مخصوصاً خمس پابرجا و استوار ماندهاند .
درست است كه اساس استقلال علما ، و راز قدرت موجوديت دينى تشيّع ، داشتن روح شهادتطلبى است كه علماء ما ازاهلبيتعليهم السلام به ارث بردهاند ، كه همواره مىفرمودند :
« القتل لنا عادة وكرامتنا من اللَّه الشهادة
» « كشته شدن براى ما يك سُنّتاست و عزّت ما از سوى خدا شهادت است . » و از همين رو كشتار و ظلم طاغوتيان عليه آنان هيچ تأثيرى نگذاشت بلكه هميشهعاشق پيوستن به كاروان شهداى پيشين خود ، بودند . دليل اين مدّعا فهرست بلند شهداء از علماء بزرگ دين از دوران اوّل ظهور اسلام تاامروز است . همه اين موارد درست است ، ولى استقلال مالى آنان بر خمس استوار بود . پس علماى تشيّع توانستند با خون خود وآمادگى براى شهادت در راه خدا در برابر فشار و اختناق طاغوتيان حاكم و صاحبان قدرت ايستادگى كنند ، و به واسطه خمس در برابرفريبكاريها و تطميع صاحبان ثروت مقاومت نمايند .
كسانى كه خُمس مىدهند بايد بدانند اين بخشش ( خمس ) ، بهاى برافراشته ماندن پرچم اهلبيتعليهم السلام و بهاى بقاىحوزههاى علميّه ، با اثرات و بركات غير قابل شمارش آن است بلكه بهاى استقلال خود پرداخت كنندگان خمس و بهاى عزّت وسربلندى خود آنان است .
امّا آنان كه در اعطاى خمس كوتاهى مىكنند نيز بايد بدانند كه نه فقط گناهى در حق تأديه حقوق خدا و حق سادات از خاندانرسول اللَّه مرتكب شدهاند ، بلكه به ارزشهايى كه به آن اعتقاد دارند ، نيز توهين كردهاند و - دانسته يا ندانسته - در نابود كردننشانههاى دين و انتشار