اوّل - مردم سه روز روزه بگيرند .
دوّم - در روز سوم روزه براى نماز خارج شوند .
سوم - روز خارج شدن براى نماز ، روز دوشنبه باشد يعنى شنبه و يكشنبه و دوشنبه را روزه بگيرند و در روز دوشنبه نماز استسقابخوانند .
چهارم - با پاى برهنه و با آرامش و وقار براى اداى نماز به صحرا بروند .
پنجم - سالمندان ، كودكان ، پيرزنان و اهل صلاح و تقوا را با خود همراه ببرند .
ششم - بين مادران و كودكان جدائى افكنند تا فضاى مناسب براى تضرّع و گريه وزارى در بارگاه خداوند پديد آيد .
5 - امام بعداز فراغت از نماز ، چنان كند كه در روايت از امام صادقعليه السلام آمده است :
« . . . به منبر رود ، ردايش را برعكس بپوشد يعنى طرف راست آن را به طرف چپش و طرف چپ آن را به شانه راستشبيندازد و رو به قبله ، با صداى بلند صد بار تكبير بگويد سپس از طرف راست خود نگاهى به مردم افكنده صدبار با صداى بلند خداوندرا تسبيح بگويد و بعداز طرف چپ خود به مردم نگاه كرده با صداى بلند صدبار لا إله إلّا اللَّه بگويد و بعد هم روبه مردم صدبار حمدخدا كند ، سپس دستهايش را به دعا بردارد و دعا كند و مردم هم دعا كنند . « 1 »
6 - سپس امام خطبه بخواند و در دعا و استغفار و تضرّع و ناله و خواهش از خداوند اصرار ورزد و اگر اجابت به تأخير افتد ، بازهم امام تكرار كند تا رحمت الهى نازل شود .
دهم - نمازهاى مستحب
امام صادق و امام رضاعليهما السلام فرمودند :
« الصَّلَاةُ قُرْبانُ كُلِّ تَقِيٍ
» « 2 »
« نماز وسيله تقرّب هر پرهيزكار به خداوند است . »
مردى نزد پيامبر خداصلى الله عليه وآله آمد و گفت : دعا كن كه خداوند مرا وارد بهشت كند . پيامبرصلى الله عليه وآله فرمود :
« باز ياد سجده كردن مرا كمك كن . » « 3 »
معصومينعليهم السلام ما را از سهل انگارى و سستى در عبادت خداوند نهى كردهاند زيرا هر كسى
هامش
( 1 ) وسائل الشيعه ، ج 5 ، باب 1 ، صلاة الاستسقاء ، ص 163 ، قسمت دوّم از حديث 2 .
( 2 ) همان ، ج 3 ، باب 12 ، ابواب اعداد الفرائض ، حديث 1 و 2 .
( 3 ) همان ، حديث 3 .