مىرود ) مسأله سه صورت پيدا مىكند :
الف - اينكه معصيت هدف اصلى امّا طاعت هدف فرعى باشد . دراين صورت بدون اشكال بايد تمام بخواند .
ب - طاعت هدف مستقل امّا معصيت هدفى جنبى باشد . دراين صورت احوط جمع بين قصر و تمام است .
ج - طاعت و معصيت هر دو هدف مشترك باشد بگونهاى كه اگر اجتماع هر دو نمىبود ، به مسافرت نمىرفت ، دراين صورت ، وجوب تمام بعيد نيست اگرچه احوط جمع است .
ششم - از خانه بدوشان نباشد :
1 - از كسانى نباشد كه محلّ معيّنى براى سكونت ندارند مانند صحرانشينان و چادرنشينان كه در جاى خاصى اقامت ندارند و درجستجوى علف و آب و چراگاه به اين جا و آنجا كوچ مىكنند وخانه بدوش هستند . اين افراد در همه مسافرتهاى خود هر چند مسافتطولانى هم داشته باشند ، بايد نماز خود را تمام بخوانند زيرا سفر و مسافر به آنها صدق نمىكند و همچنين است سياحت گران وتوريستهايى كه براى خود وطن خاصى نداشته و در طول زندگى به سياحت مىپردازند .
2 - اين نوع افراد اگر غير از جستجوى آب و علف و چراگاه ، به منظور ديگرى مسافرت كنند مانند سفر حجّ و زيارت ، و خانه وكالاهاىشان با خودشان نباشد ( يعنى از وضعيّت معمولى زندگى كوچنشينى خود خارج شوند ) بايد نماز خود را قصر كنند .
3 - اگر يكى از صحرانشينان براى پيدا كردن منزل ، يا در جستجوى آب و چراگاه سفر كند ومسافت هشت فرسخ را هم طى كند ، چنانچه با خانه و وسايل خود سفر كرده بايد تمام بخواند و اگر به تنهايى رفته شكسته بخواند و احتياط دراين كه هم شكسته وهم تمامبخواند ، خوب است .
هفتم - شغل او مسافرت نباشد
كسى كه شغلش مسافرت است ، در طول سفرهاى شغلى خود ، نماز را تمام بخواند و روزه بگيرد حتّى موقعى كه در يكى از اينمسافرتها ، از شغلش براى منافع شخصى خود استفاده كند مثل اينكه راننده ، خانواده و اثاثيّه خود را از شهرى به شهر ديگرى منتقلكند .
برخى از نمونهها و مصداقهاى اين عنوان به قرار ذيل است :
1 - رانندگان تاكسىها ، اتوبوسها و كاميونها و كسانى كه آنان را دراين كار كمك و همراهى مىكنند .
2 - رانندگان قطارها و گروههاى همكار آنان .