الف - وجوب قصر يا شكستن نمازهاى چهار ركعتى ( ظهر و عصر و عشا ) يعنى آنها را دو ركعتى بجا آورد . اين حكمالزامى است نه اختيارى مگر در بعضى از موارد كه اشاره خواهد شد .
ب - ساقط شدن روزه واجب و صحيح نبودن آن . روزه مستحبّ نيز در سفر صحيح نيست مگر در مواردى كه استثنا شده است .
ج - ساقط شدن نماز جمعه ولى اگر مسافر بجاى ظهر ، جمعه را بخواند كفايت مىكند .
د - ساقط شدن نماز دو عيد فطر و قربان ( در حالت وجوب آنها ) .
ه - ساقط شدن نافلههاى ظهر و عصر ، و نيز - بنابر اقوى - ساقط شدن نافله عشا ( وُتَيْره ) .
2 - مسافر در چهار محلّ مخيّر است كه نمازش را تمام بخواند يا شكسته :
الف - مسجدالحرام در مكّه .
ب - مسجد النبىصلى الله عليه وآله در مدينه .
ج - مسجد كوفه و حرم امام اميرالمؤمنين عليه السلام .
د - حرم امام حسينعليه السلام .
بعيد نيست كه ملاك اين تخيير ، شهرهاى مكّه مكرّمه ، مدينه منوّره ، كوفه ، كربلا و نجف اشرف باشد .
اظهر اين است كه آن مقدار كه به حرمين شريفين و همچنين نجف و كربلا افزوده شده نيز همين حكم را دارد .
3 - سفرى كه احكام ياد شده بر آن مترتّب مىشود با فراهم آمدن شرايط هشتگانه زير تحقّق مىپذيرد :
اوّل - پيمودن هشت فرسخ شرعى به طور يكطرفه يا با رفت و برگشت .
دوّم - قصد پيمودن اين مسافت از ابتداى مسافرت .
سوم - استمرار و ادامه قصد .
چهارم - عبور نكردن از وطن يا محل اقامت ده روزه خود .
پنجم - مباح بودن سفر .
ششم - از خانه بدوشان نباشد .
هفتم - شغل او مسافرت نباشد .
هشتم - رسيدن به حدّ ترخّص .
تفصيل احكام و جزئيات مسأله به شرح ذيل بيان مىشود :
احكام عبادات (فارسى) — صفحة 351
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص٣٥١