تخطي إلى المحتوى الرئيسي

احكام عبادات (فارسى) — صفحة 295

مساهمون:

ص٢٩٥
5 - آيه 58 از سوره مريم . 6 - آيه 18 از سوره حج . 7 - آيه 77 از سوره حج . 8 - آيه 60 از سوره فرقان . 9 - دو آيه 25 و 26 از سوره نمل . 10 - آيه 24 از سوره ص . 11 - آيه 21 از سوره انشقاق . بهتر اين است كه در هرآيه‌اى كه امر به سجده شده است سجده كند چنان كه امام سجادعليه السلام طبق روايت امام باقرعليه السلام چنين‌مىكرد . دوّم - در آيات سجده واجب ، سجده بر كسى واجب است كه آن آيات را مىخواند يا به آن گوش فرا مىدهد واستماع مىكند « 1 » اماكسى كه صرفاً مىشنود بنابر احتياط مستحب سجده كند . وجوب سجده ، وجوب فورى است . پس بايد فوراً به انجام آن اقدام نمايد و تأخير جايز نيست ، و اگر كسى آن را فراموش كند ، هروقت كه به يادش آمد ، بجا آورد . سوم - سجده ، چه واجب ( در موارد وجوب ) يامستحب ( در موارد استحباب ) ، بر كسى كه آيه سجده رامىنويسد يا آن را در ذهن خود تصور مىكند يا نوشته آن را مىبيند يا آن رابه خاطرش خطور مىدهد ، بدون اين كه آن را تلفظ كند ، لازم نيست . چهارم - در سجده قرآن ، نيت لازم است زيرا نيّت انگيزه اصلى عمل است ، ونيز لازم است صورت سجده ، آن گونه كه در سجده‌نماز گفته شد ، بجا آورده شود . و احوط اين است كه : - پيشانى را بر چيزى بگذارد كه سجده برآن صحيح است . - مكان سجده مباح باشد . - محل سجده پيشانى بيش از چهار انگشت بالاتر از مكان سجده‌گزار نباشد . - ساير اعضاى سجده نيز بر زمين نهاده شود . در سجده قرآن امور زير شرط نمىباشد : - طهارت ( وضوء و غسل ) - روبه قبله كردن .
هامش
( 1 ) استماع يا گوش فرادادن آن است كه با قصد گوش دهد ، اما سماع ياشنيدن آن است كه صدا به گوش انسان برسد بدون قصد گوش دادن .