تخطي إلى المحتوى الرئيسي

احكام عبادات (فارسى) — صفحة 244

مساهمون:

ص٢٤٤
8 - اگر انسان ، لباسى غير از ابريشم نداشته باشد و از باب اضطرار ، به خاطر سردى هوا يا بيمارى و غيره ، مجبور به پوشيدن آن‌باشد ، نماز با آن اشكال ندارد ، امّا اگر از باب اضطرار نباشد و تنها به اين دليل بپوشد كه او ساتر و پوششى غير از آن ندارد ، اقوا صحّت‌نماز در لباس ابريشمين است ، و احوط اين است كه به حالت برهنه هم نماز را اعاده نمايد .

3 - حالات اضطرار و برهنگى

1 - اگر لباس انسان ، در ابريشم ، يا پوستين و يا پوست حيوان حرام گوشت ، يا بافته شده از پشم ، موى ، كُرك و پر آن ، يا درجامه نجس ، منحصر شود و لباس ديگرى نداشته باشد ، اقوا اين است كه نماز با آن جايز است ، و احتياط مستحبّ آن است كه درحالت برهنه هم نماز را اعاده كند . 2 - امّا اگر لباس او در پوست يا پوستين حيوان مردار ، يا بافته شده از پشم ، موى ، كُرك و پرِ آن ، يا در جامه طلاباف ، يا غصب‌شده ، منحصر شود و لباس ديگرى نداشته باشد ، چنانچه‌به خاطر سرما يا بيمارى و غيره ، مجبور به پوشيدن آن باشد ، نماز با آن اشكال ندارد ، امّا اگر مجبور نباشد ، بايد آن را از بدن بيرون‌كند و اگر هيچ ساتر ديگرى مانند برگهاى درخت و گياه و گِل وجود نداشته باشد ، برهنه نماز بخواند با كيفيّتى كه بعداً اشاره خواهيم‌كرد . 3 - كسى كه هيچ چيزى را كه با آن عورتش را بپوشاند نيابد حتّى برگ درخت و گياه و گِل يا گودال و آب كدرى كه در آن بايستد ، واجب است برهنه نماز بخواند . 4 - كسى كه وظيفه او برهنه نماز خواندن است ، در صورتى كه از نگاه حرام ايمن باشد ، اقوا اين است كه ايستاده بخواند و اشاره باسر براى ركوع و سجود كفايت مىكند و بايد در اشاره براى سجده سر را پائين‌تر از اشاره براى ركوع قرار دهد ، و احتياط مستحبّ اقتضامىكند كه علاوه بر آن ، به صورت عادى و با ركوع و سجده هم نماز بخواند و با دستش ، عورتش را بپوشاند ، و همچنين در حال نشسته و با اشاره هم نماز بگزارد ، يعنى هر نماز واجب را سه بار بخواند كه بار اوّل واجب و دو بار ديگر از باب احتياط مستحبّ است . امّا اگر از نگاه حرام ايمن نباشد ، پس نشسته نماز بخواند و براى ركوع و سجده به مقدارى خم شود كه عورت او نمايان نشود و اگرخم شدن هم امكان نداشته باشد ، با سر اشاره كند .

4 - آداب لباس نمازگزار

در رواياتى كه از ائمّه معصومين‌عليهم السلام درباره لباس نمازگزار وارد شده ، مكروهات ومستحبّاتى به عنوان آداب نيز بيان گرديده است‌كه موارد آن فراوان است و ما تنها بخشى از آنها