4 - حكم لباس را دارد هر چيزى كه نماز گزارى كه در حالت خوابيده نماز مىخواند ، خود رابه آن پيچيده باشد ، اعمّ از اينكه خود آن ، پوشش و ساتر باشد يا اينكه ساتر و پوشش اصلى غير از آن باشد . اگرچه اقوا اين است كه اگرساتر نباشد و لباس محسوب نشود ، طهارت آن شرط نيست .
5 - نماز تنها در صورتى باطل است كه نماز گزار علم به وجود نجاست در لباس يا بدنش داشته باشد . اين قاعده داراى فروع ذيلاست :
الف - اگر نمازگزار بعداز فراغت از نماز بفهمد كه جامه يا بدنش نجس بوده است ، نماز او صحيح است ولى احتياط مستحبّ ايناست كه اگر وقت باقى باشد اعاده كند .
ب - اگر نمازگزار مىداند كه جامه يا بدنش نجس است ولى فراموش كرده و با نجاست نماز خوانده است ، پس اگر وقت باقى استبايد اعاده كند ، و اگر وقت فوت شده ، بنابر احتياط واجب ، بايد قضا نمايد و فرقى بين علم به نجاست ، بعداز نماز يا در اثناى آننيست .
ج - اگر در اثناى نماز بفهمد كه قبلًا ( يعنى پيش از نماز ) نجاستى در جامه يا لباسش وجود داشته است ، اگر وقت زياداست ، نماز او باطل است . امّا اگر وقت تنگ باشد ، چنانچه امكان دارد كه لباس خود را فوراً تطهير يا عوض كند بدون اينكه موجبقطع نماز شود ، اقدام كند و نمازش را تمام نمايد و صحيح است ، امّا اگر امكان نداشته باشد ، با همان حال نماز را تمام كند و صحيحاست .
د - اگر در اثناى نماز بفهمد كه در حال نماز ، بدن يا لباس او نجس شده است ، يا به وجود نجاست پى ببرد و احتمال دهد كه درحين نماز ، ايجاد شده باشد ، پس اگر وقت ، وسيع است ومىتواند بدون انجام آنچه با نماز منافات دارد ، لباسش را تطهير يا عوض كنديا مىتواند آن لباس نجس را از بدن بيرون آورد چون لباس ديگر هم به تن دارد ، پس همان كار را انجام دهد و نماز را تمام نمايد و صحيح است . امّا اگر نتواند ، نماز را بايد اعاده كند . ولى اگر وقت تنگ باشد ، با همان نجاست نماز را تمام كند و چيزى بر او نيست .
6 - بنابر قاعده پيشين ، جهل به نجاست ، موجب بطلان نماز نمىشود هر چند نماز در واقع با نجاست انجام شده باشد . نمونهها ومثالهاى اين قاعده فراوان است كه به برخى از آنها اشاره مىكنيم :
الف - زمانى كه جامه نجس خود را تطهير كند و يقين به طهارت آن پيدا نمايد ولى بعداز نماز متوجّه شود كه نجاست آن باقىمانده است ، نماز او صحيح است .
ب - اگر لباسش قبلًا طاهر بوده ، سپس در نجاست آن شك كند و بعداز نماز بفهمد كه واقعاً نجس بوده است ، نماز او صحيح استچون - همانطور كه در حديث شريف آمده است - يقين ، هيچگاه به واسطه شك نقض نمىشود .
ج - اگر بداند كه لباسش نجس بوده است ولى مسؤول تطهير آن يا دو شاهد عادل از طاهر
احكام عبادات (فارسى) — صفحة 237
مساهمون: السيد محمد تقي المدرسي
ص٢٣٧