روى عضو ديگر ننهاد و بر هشت استخوان بدن سجده كرد : پيشانى ، دوكف دست ، دو زانو و سر دوانگشت بزرگ پا . اين هفت مورد واجب است و بينى را از روى استحباب بر خاك گذاشت ، كه ( ارغام ) ناميده مىشود .
سپس سر از سجده برداشت و چون به طور كامل نشست ، « اللَّهُ اكْبَر » گفت و بعد بر روى ران چپ نشست و روى پاىراست را بر كف پاى چپ گذاشت و « اسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَاتُوبُ الَيْهِ » گفت . سپس در حالى كه نشسته بود ، تكبير گفت و بهسجده دوّم رفت و همان ذكرى را گفت كه در سجده اوّل گفته بود و در ركوع و سجود ، هيچ چيزى از بدنش را بر چيزى تكيه نداده بود ، و در حال سجده آرنجها را به زمين نچسبانده بود ( و بازوها و آرنجها را از زمين و پهلو جدا نگاهداشته بود ) ومانندپرندهاى بالدار مىنمود .
دو ركعت را به همين ترتيب بجا آورد و در حالى كه انگشتان دستش بهم چسبيده بود به تشهّد نشست ، و چون از تشهّد فراغتيافت ، سلام داد و بعد فرمود : اى حمّاد ! چنين نماز بگزار ، در هنگام نماز به جاى ديگر التفات نكن و با دست وانگشتانت بازى نكنو آب دهن به طرف راست يا چپ يا جلو نينداز . « 1 »
هامش
( 1 ) مستدرك وسائل الشيعه ، كتاب الصلاة ، باب 1 ، ابواب افعال الصلاة ، حديث 1 . صاحب وسائل الشيعه نيز در همان كتاب و باب با اختلاف اندك در الفاظ ، اين حديث را نقل كرده است .