با فدا كردن خود به دين خويش يارى مىرسانند . . . چه بسيار مؤمنى كه بر كرسى دار بالا رفته و مطمئن و خرسند بوده است كه ارزشهاى مقدّس خود را پيروز مىكند ، و چه بسا مجاهدى كه شهادت را بر زنده ماندن ترجيح داده تا بناى حقّ و عدل را بالا برد و پايههاى ظلم و فساد را درهم شكند .
و آخرين پرسش : پروردگار چگونه به پيامبران خود و مؤمنان يارى مىدهد ؟
ضرورتى ندارد كه اين يارى رسانى به صورتى غيبى باشد چنان كه آن را در طوفان نوح و تبديل آتش براى ابراهيم به گونهء سرد و سالم و عصاى موسى و زنده كردن مردگان به وسيلهء عيسى و پشتيبانى از پيامبر اكرم ما - صلّى اللَّه عليهم جميعا - به وسيلهء فرشتگان سوار مىيابيم .
بلكه از طريق سنّتها و قوانين جارى در آفرينش نيز مىباشد ، بدين معنى كه سنّتهاى حكمروا در كاينات بر پايهء حق استوار است ( كه خداوند آسمانها و زمين را به حقّ آفريده است ) و رسالات الهى ما را بدان حق رهنمون است ، و پيامبران خدا و مؤمنان بر آن پايدار و استوارند و افكار و اعمال آنان در نقطهء حق با حركت تمام آفريدگان تلاقى مىكند ، پس ناگزير پيروز مىشوند . آيا ديدهاى كه اگر به طرف لجوج خود خبر دهى كه خورشيد پس از يك ساعت طلوع مىكند و خبردادن تو حق و درست باشد ، هنگام طلوع آفتاب مقاومت او در هم مىشكند ؟ زيرا سنّت و قانون خدا اين است كه خورشيد به مجرّد آن كه شخص لجوج در اين باره به مجادله پردازد ، در طلوع خود تأخير كند ، همچنين است وقتى رسالتهاى الهى خبر دادند كه سرانجام ستمگران ، با وجود مجادلهاى كه در اين باب مىكنند ، نيستى و نابودى است و در ساعت نابودى هيچ كس نمىتواند حق را انكار كند . بدين سان سنّتها و قوانين خدا در جهتى جريان مىيابد كه رسالتهاى الهى بدان جهتها هدايت مىكنند و هيچ تبديلى در سنّت خدا نمىيابى .
تجلّى بزرگتر حقيقت رسالتهاى خدا جز به هنگام فرا رسيدن ساعت قيامت نيست ، و اين از آن روست كه / 97 دنيا سراى آزمون است ، و فرصت انكار و جدل براى كسى كه كلمهء گمراهى بر او محقّق شده باقى مىماند ، و حتّى عصاى موسى كه
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 91
مساهمون: احمد آرام
ص٩١