[ 45 ] وقتى حزقيل كار خود را به خدا واگذاشت ، پروردگار پيروزمندى به بهترين صورت او را يارى داد ، و از مكر خاندان فرعون نگهداشت ، در حالى كه عذاب بد آنان را در برگرفت .
«
فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا
- خدا او را از گزند مكرى كه برايش انديشيده بودند ، نگهداشت . » در يكى از تفسيرها آمده است كه او به موسى ( ع ) پيوست و همراه او از دريا به بيابان امن گذر كرد ، و ديگرى گفته است : وى به كوهها پناه برد و خداوند جانوران وحشى را به دفاع از او گماشت . « 30 » در دو حديث از امام صادق ، عليه السلام آمده است كه سرانجام حزقيل شهادت بود ، و خداى سبحان دين او را از مكر و دستبرد آن مفسدان حفظ كرد . . .
( راوى ) گويد : « به خدا سوگند او را بند از بند جدا كردند ، ولى خداى عزّ و جلّ او را از اين كه در دينش بفريبند ، نگهداشت » . « 31 » آرى . پروردگار ما اين سرانجام نيكو را براى يكى از دعوت كنندگان به خدا اختيار كرده است چه مىداند كه اين / 86 به صلاح آنان و به مصلحت اصل قضيّهء دعوت است و آنان نيز اين سرانجام را با سينهاى بتمامى گشوده ، مىپذيرند ، نخست : براى آن كه اين غايت آرزوى ايشان است ، دوم : اين كه به حقيقت پيوستن هدفهايى است كه با اخلاص براى آنها كوشيدهاند ، پس اگر به حقيقت پيوستن آن هدفها جز از راه شهادت ممكن نيست ، شهادت خوش آمد و هزار آفرين بر آن .
«
وَ حاقَ بِآلِ فِرْعَوْنَ سُوءُ الْعَذابِ
- و آن عذاب ناگوار خاندان فرعون را در ميان گرفت . » آن عذاب بد از آن رو ايشان را فرا گرفت كه سخن آن بيم دهنده را اجابت
هامش
( 30 ) - از مجمع البيان ، در تفسير همين آيه .
( 31 ) - نور الثقلين ، ج 4 ، ص 521 .