رفتند و به حقوق ديگران تجاوز كردند ، نمىپذيرد ، و آنان را به زندان رنجبار خود ، دوزخ مىسپارد ، و آتش چه سرنوشت بدى است .
«
وَ أَنَّ الْمُسْرِفِينَ هُمْ أَصْحابُ النَّارِ
- و بيگمان گزافكاران همصحبتان آتش باشند . » اگر انسان واقعا يقين داشته باشد كه به نزد خدا باز مىگردد ، و براستى خداوند است كه از او حساب مىكشد و به دو پاداش مىدهد ، دست از ارتكاب جرايم بر مىدارد ، زيرا مىداند كه پروردگارش بندگان خود را مىنگرد ، و هرگز ممكن نيست كه كسى او را فريب دهد يا از او بگريزد ، و براستى كه خداوند به هيچ كس ظلم نمىكند و داور دادگر پيروزمند با جبروتى است .
و بدين سان مىبينيم كه سياق آيه بازگشت به نزد خدا را به آنجا مىكشاند كه سرانجام گزافكاران آتش است و اين حقيقتى است فطرى و ناگزير كه در آن جدال و مناقشهاى راه ندارد .
/ 84 [ 44 ] هر گاه دردمند بداند كه سبب دردهاى او روش بدى است كه خود برگزيده و مىتوانسته با رفتار خوب خود از گرفتارى بدان دردها در امان بماند ، احساس دردش بيشتر مىشود ، و آن فراخوانندهء به حق ( مؤمن آل فرعون ) به آنها خاطرنشان كرد كه ايشان - در روز جزا - آنچه را وى بدانها گفته است به ياد خواهند آورد و راست بودن گفتهء او را خواهند دانست ، و آن گاه بر درد جسدهايشان دردى روحى شديد افزوده مىشود .
«
فَسَتَذْكُرُونَ ما أَقُولُ لَكُمْ
- زودا آنچه را كه اكنون مىگويم به ياد خواهيد آورد . » اما او خود به والاترين درجات يقين رسيده است ، پس كارش را به پروردگارش وا مىگذارد ، از اين رو دلش مجادله دربارهء حقايقى را كه گذشت تحمّل نمىكند .
«
وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ
- و من كار خويش به خدا واگذار مىكنم . » «
إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ
- زيرا او بندگانش را مىبيند ، »