نمونهاى راستين از تقيّهاى كه خداى تعالى آن را مىپسندد به ما نشان دهد . اين تقيّه برخاسته از ايمان و اراده و طرحريزى و اقدام است و نتيجه ضعف اراده و بيم انسان و راحت طلبى او نيست . و بنا بر اين آماده سازى و تمهيدى است براى مبارزه و گرد آوردن نيروها و انفجار نبرد در وقت مناسب خود .
بدين سان مؤمن آل فرعون توانست مانع توطئههاى فرعون شود كه به قصد كشتن موسى عليه السلام صورت مىگرفت ، و پروردگار ما بدين گونه به عهد خود داير بر يارى و پشتيبانى از پيامبر امين خود وفا كرد .
«
وَ قالَ الَّذِي آمَنَ يا قَوْمِ اتَّبِعُونِ أَهْدِكُمْ سَبِيلَ الرَّشادِ
- آن مردى كه ايمان آورده بود گفت : اى قوم من ! از پى من بياييد تا به راه صواب هدايتتان كنم . » پس او از يك سو با فرعون مبارزه مىكرد و از سوى ديگر اطرافيان او را به پيروى از خود فرا مىخواند ، و از پيروان رسالت همين مىسزد كه در زندگى به رسالت خود اعتماد داشته باشند و خود را به عنوان رهبران مردم به جاى رهبريهاى فاسد مطرح كنند .
/ 75 [ 39 ] هنگامى كه آن مؤمن ريشههاى انحراف و نقطهء ضعفى را كه اطرافيان فرعون را به گرد آمدن در پيرامون او تشخيص داد و دريافت كه مادّه گرايى و آزمندى به مال است كه در پشت خس و خاشاك دنيا شكل گرفته ، آنان را يادآور آخرت شد كه با نوع نعمتهاى برتر خود از دنيا متمايز است ، در حالى دنيا و آنچه در آن است شبيه كالا و ره توشهاى است كه مسافر همراه خود بر مىدارد و طبيعة اندك و محدود است ، هم چنان كه بر تفاوت مهمّ ديگرى نيز تأكيد كرد كه : همانا نعمت آخرت دايم و پايان ناپذير است و حساب زمان در آن لغو شده است در حالى كه دنيا بسيار محدود است .
«
يا قَوْمِ إِنَّما هذِهِ الْحَياةُ الدُّنْيا مَتاعٌ وَ إِنَّ الْآخِرَةَ هِيَ دارُ الْقَرارِ
- اى قوم من ! اين زندگى دنيا ( توشهء مسافر و ) مايهء تعيّشى است و آخرت سراى بقاست . »