آيا سزاوار است كه براى خدا فرزندى قايل شوند يا چيزى را براى او شريك آورند ؟ هرگز . . . و شگفت اين كه حالت جدل كسانى را بدانجا كشانده است كه اين آيهء كريم را دستمايه و موضوع جدل قرار دهند ، چنان كه در حديث زير آمده است :
در كافى از هشام بن الحكم كه گفت : ابو شاكر ديصانى گفت : همانا در قرآن گفتهاى هست كه همان گفتهء ماست ، گفتم : آن گفته كدام است ؟ گفت :
«
وَ هُوَ الَّذِي فِي السَّماءِ إِلهٌ وَ فِي الْأَرْضِ إِلهٌ
- اوست كه در آسمان خداست و در زمين خداست » . من ندانستم كه به دو چه پاسخى دهم ، پس به حج رفتم ، و به ابى عبد اللَّه - عليه السلام - مطلب را خبر دادم . گفت : « اين سخن زنديقى پليد است ، چون نزد او بازگشتى بگو : نام تو در كوفه چيست ؟ بيقين مىگويد : فلان ، آن گاه به دو بگو : نام تو در بصره چيست ؟ بيقين مىگويد : فلان ، پس به دو بگو همچنين است اللَّه پروردگار ما در آسمان خداست ، و در زمين خداست ، و در درياها خداست ، و در صحراها خداست ، و در همه جا خداست » . / 536 گويد : باز آمدم و نزد ابو شاكر رفتم و اين مطلب را به دو خبر دادم ، گفت : اين چيزى است كه از حجاز آوردهاى ! « 104 » [ 85 ] «
وَ تَبارَكَ الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما
- برتر و بزرگوارتر است آن كس كه فرمانروايى آسمانها و زمين و هر چه در ميان آنهاست از آن اوست . » اين آيه به اشكالى كه پيش از آن نقل شده است پاسخ مىدهد ، پس او در آسمان خداست و در زمين خداست ، و آسمانها و زمين همه ملك او و از آن او و در قبضهء اوست . . . و او مبارك و مصدر بركت است .
«
وَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
- و علم فرا رسيدن قيامت نزد اوست ، و به او بازگردانده مىشويد . »
هامش
( 104 ) - نور الثقلين ، ج 4 ، ص 617 .