بيمى بر آنان نيست از درنگ گاهى كه پنجاه هزار سال به درازا مىكشد ، و بيمى بر آنان از دوزخ نيست ، و از كم كارى در دنيا غمى بر آنان نباشد ، هرگز ، زيرا آنها فرصتهاى خود را در دنيا از دست ندادند كه مانند غمزدگى ديگران از اين بابت ، غمگين شوند .
[ 69 ] «
الَّذِينَ آمَنُوا بِآياتِنا وَ كانُوا مُسْلِمِينَ
- آن كسان كه به آيات ما ايمان آوردهاند و تسليم امر ما شدهاند . » شايد « اسلام » در اينجا يعنى تسليم شدن و سرنهادن به رهبرى شرعى .
[ 70 ] «
ادْخُلُوا الْجَنَّةَ أَنْتُمْ وَ أَزْواجُكُمْ تُحْبَرُونَ
- شما و جفتهايتان با شادكامى به بهشت داخل شويد . » / 519 آنان بر اثر تربيت درست بر همسران و خويشاوندان نزديك خود تأثير مىنهادند ، و امروز فايدهء آن تأثير گذارى را مىبينند ، پس فرقى ميان آنان و همسرانشان نيست ، هم چنان كه آنان براى همسرانشان و كسانى كه با كردار شايسته يا دانش سودمند در دنيا به ايشان وابسته بودند شفاعت مىكنند ، و وقتى براى آنها دعا و درخواست كنند پذيرفته مىشود ، و اين است حقيقت شفاعت ، و سبب آن پيوستگى متقابل خيرات ميان مؤمنان است ، پس كسى كه در دنيا دانشى سودمند از ديگرى فرا گيرد در آخرت از آن بهره مىبرد ، و كسى كه از امام راهنمايى پيروى كند از شفاعت او برخوردار مىشود ، و كسى كه به مردم صالح در كار شايستهء آنان خدمت كند آنان نيز نزد پروردگارشان براى او شفاعت خواهند كرد ، و همچنين . . .
در روايات آمده است چون مؤمن به بهشت درآيد اجازه مىدهند كه هر كس را مىخواهد با خود به بهشت درآورد ، و در بعضى روايات آمده است ، كه مؤمن در موردى مثل مورد ( قبيلهء ) ربيعه و مضر شفاعت مىكند ، و مؤمن در مورد دوستش كه پيش از او مرده شفاعت مىكند و او را به بهشت درآورند .
( دربارهء كلمهء يحبرون ) « حبور » همان شادمانى و سرور است به مناسبت پايان يافتن رنج و سختى ، و يكى از مفسّران گفته است : « حبور » لذّت سماع است ، و اگر معناى « حبور » را كرامت بگيريم ، همانا به مفهوم والايى مقام ، و