نيست كه خدايان آنها و خود آنها نيز همراه خدايانشان در دوزخ باشند ، ولى آنها مىدانستند كه بواقع عيسى در دوزخ نيست ، زيرا از اين كه نصرانيان او را بپرستند راضى نيست ، و هيچ كسى را به پرستش كسى جز خدا دعوت نكرده است ، پس مثلى كه به عيسى مىزدند جز براى جدل و ستيزه نبود .
[ 59 ] خدا براى ابطال جدال آنها بيان كرد كه عيسى چنان كه نصرانيان او را خدا انگاشتهاند ، خدا نبوده و پيامبر مردم را دعوت نمىكند كه او را بجاى خدا به پرستش گيرند ، عيسى در نظر قرآن بندهاى است آفريده ، و آنچه او را از ديگران متمايز مىكند نعمت وحيى است كه بر او نازل شده است .
«
إِنْ هُوَ إِلَّا عَبْدٌ أَنْعَمْنا عَلَيْهِ
- او جز بندهاى نبود كه ما نعمتش ارزانى داشتيم ، وقتى خدا او را به پيامبرى خود برگزيد . » / 504 «
وَ جَعَلْناهُ مَثَلًا لِبَنِي إِسْرائِيلَ
- و او را مثل و نمونهاى براى بنى اسراييل قرار داديم . » تا به او اقتدا كنند ، زيرا پيامبر - هر پيامبر - نمايانگر چيزهاى گرامى و ارجمند است ، پس خدا مىفرمايد كه سنّت او را روش خود قرار دهند . در آن هنگام مادّيگرى بنى اسراييل به رسوايى كشيده ، و رسالت از روح و ارزشها و هدفهاى مبارك خود تهى گشته بود ، پس عيسى بن مريم - عليه السلام - نمونه و مثلى در پارسايى و اخلاق و الا براى بنى اسراييل بود . امير المؤمنين - عليه السّلام - برادرش ، عيسى بن مريم را چنين توصيف مىكند و مىگويد :
« و اگر خواهى از عيسى بن مريم عليه السّلام سخن گويم ، كه سنگ را بالين مىكرد ، و جامهء درشت به تن داشت ، و خوراك ناگوار مىخورد ، و نانخورش او گرسنگى بود ، و چراغش در شب ماه ، و در زمستان مشرق و مغرب زمين او را سايبان بود و جاى پناه ، و ميوه و ريحان او آنچه زمين براى چهارپايان روياند از گياه . زنى نداشت تا او را فريفتهء خود سازد ، فرزندى نداشت تا غم وى را خورد ، و نه مالى كه او را مشغول كند و نه طمعى كه او را به خوارى دراندازد . مركب او دو پايش بود و