رسالت ، و خوارى دنيا مىافزايد تا اجتماع خود را بر پايهء وحى نه متاع نابوده شونده بنا كنيم ، و پسر مريم نشانهء و مظهر شرف پارسايى در دنياست ، و مثل اعلى و نمونهء و الا براى بنى اسراييل در بى ميلى نسبت به زيب و زيور زندگى ، و دنيا پرستان يهود و مردمى از اهل جاهليّت عرب كه از آنها تأثير پذيرفته بودند در روى گرداندن از او و انصراف از راه راست او بسى كوشيدند ، و پيامبر ( ص ) براى ردّ شبهههايى كه پيرامون او پراكنده بودند به پا خاست تا رهبرى حق را در ميان امّت استوار و متين سازد ، و ارزشهاى رسالت را كه در موسى و عيسى و محمّد - صلّى اللَّه عليهم - و كسانى كه بر راه ايشان رفتند همچون امام على و اهل بيت پيامبر - عليهم السّلام - و برگزيدگان اصحاب ايشان ، پا برجا كند .
از اين روست كه مىبينيم سورهء زخرف براى ما مثالهايى و الا از زندگى پيامبران اولو العزم به استثناى نوح ( ع ) مىآورد ، زيرا اين سورهء اساسا ما را به رهبرى صاحبان رسالتها آگاه و بينا مىسازد و عليه رهبرى صاحبان زور و دارايى برمىانگيزد .
مردم عهد جاهلى كه تعصّب كورشان آنها را از ايمان آوردن به عيسى بازداشت ، مىپرسيدند : / 499 آيا خدايان ما بهترند يا او ؟ آنها مقام عيسى را مىدانستند ، ولى بر باطل مجادله مىكردند تا بدان وسيله حق را درهم بكوبند .
آن گاه سياق سوره به سخن گفتن از عيسى - عليه السّلام - كه خدا او را مثل و نمونهاى براى بنى اسراييل قرار داد ، ادامه مىدهد و مىگويد : ( بزرگترين فضايل او در بندگى وى نسبت به خدا بود ! ) ، پس او بندهاى است كه خدا به دو نعمت بخشيده است ، و دعوت او ( مانند دعوت تمام پيامبران ) به سوى خداى يگانه بود ، و براى آن آمد كه به بنى اسراييل حكمت آموزد ، و اختلافاتشان را فيصله دهد ، ولى آنها با او دشمنى ورزيدند و دربارهء او به مخالفت پرداختند ، پس واى بر ستمكاران از عذابى درد آور .
اين درس با بيم دادن و هشدار دربارهء قيامت كه ناگهان و بى خبر فرا مىرسد پايان مىيابد .
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 496
مساهمون: احمد آرام
ص٤٩٦