مىگرفت ، و چون به داستانهاى پيامبران مراجعه كنيم مىبينيم « ملأ متنعّمان و ناز پروردگان » همان كسانى هستند كه مردم را به كفر تشويق مىكنند و در برابر رسالتها مىايستند .
[ 47 ] «
فَلَمَّا جاءَهُمْ بِآياتِنا إِذا هُمْ مِنْها يَضْحَكُونَ
- چون آيات ما را بر آنان عرضه داشت ، بنا گاه همه از آن به خنده افتادند . » به جاى آن كه از آياتى كه موسى ( ع ) آورده بود بهره جويند و به آنها ايمان آورند ، بر آنها مىخنديدند ، و مثل آنها همچون تخته سنگى صاف و شيب دار است كه قطرهاى باران بر آن نمىايستد ، و گياهى بر آن نمىرويد ، چنين است دلهاى سنگ شده كه اندرزها از آنها فرو مىلغزد ، و صاحبان چنان دلها به رسالتها و پيامبران مىخندند ، و اين مثلى است براى مطلبى كه سياق آيات در آغاز اين سوره خلاصه كرده است .
[ 48 ] «
وَ ما نُرِيهِمْ مِنْ آيَةٍ إِلَّا هِيَ أَكْبَرُ مِنْ أُخْتِها
- و هر معجزهاى كه به آنها نشان داديم از معجزهء ديگر بزرگتر بود . » خدا نشانهها و معجزات را بتدريج براى آنها آورد ، پس از عصا ( كه تبديل به اژدها شد ) و يد بيضا شروع شد تا به سالهاى قحطى و كاهش اموال و ميوهها ، تا طوفان و ملخ و شپش و غوكان و خون و سرانجام به عذاب كشيد ، و هر يك از اين نشانهها و معجزات از آن ديگرى كه پيش از آن صورت گرفت بزرگتر بود ، و همهء آنها از نوع عذاب نزديك ( و سبكى ) است كه خدا به لطف خود بر پارهاى امّتها به قصد هشدار دادن به آنها مىگمارد .
«
وَ أَخَذْناهُمْ بِالْعَذابِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ
- آن گاه همه را به عذاب گرفتار كرديم باشد كه باز گردند . » [ 49 ] آيا ديدى كه آنها بازگشته باشند ؟ هرگز ، پس هنگامى كه عذاب آنها را فرا گرفت به موسى ( ع ) متوسّل شدند - / 490 در حالى كه او را جادوگر مىخواندند - تا از پروردگار خود با نشانهها و رسالتى كه دارد و نزد او معهود است درخواست كند آن عذاب را از آنها برگيرد ، زيرا آنها بيقين هدايت يافتگانند .