در حديثى پشت در پشت از امام باقر - عليه السّلام - آمده است كه گفت : « الذّكر پيامبر خداست ، و اهل ذكر اهل بيت اويند و هم ايشان را به پرسش گيرند » . « 40 » [ 45 ] تسليم شدن به خواهشها و تمايلات ناز پروردگار و متنعّمان يا گردنكشان جايز نيست ، زيرا در اين تسليم شرك نسبت به پروردگار قدرتمند وجود دارد . رسالت براى پاكسازى نفوس از شرك و پاكسازى اجتماع از رهبريهاى شرك آميز آمده است ، پس چگونه امروز بپذيرد كه آنها در اقتدار و سلطهء الهى شريكان ( خدا ) باشند ؟
«
وَ سْئَلْ مَنْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رُسُلِنا أَ جَعَلْنا مِنْ دُونِ الرَّحْمنِ آلِهَةً يُعْبَدُونَ
- از پيامبران ما كه پيش از تو فرستادهايم بپرس : آيا جز خداى رحمان ديگرى را براى پرستش آنها قرار داده بوديم ؟ » هرگز . . . بيقين او خدايى است يگانه ، و خدا در درون سينهء كسى دو دل ننهاده است كه با يكى پروردگارش را بندگى كند و با ديگرى سر به آستان مال داران و قدرتمندان بسپارد .
يكتاپرستى محور روابط اجتماعى
پيش از اين گفتيم كه محور سورهء زخرف در خوار شمردن مقام دنيا نمودار مىشود ، / 482 تا مسلمان دنيا را ارزش و مقياسى براى سنجيدن امور قرار ندهد ، و آيات اين درس رابطهء استوار شده بر پايهء اين ارزش نابود شونده را در هم مىشكند ، زيرا ارزش درست نزد خدا آن ارزشى است كه از زندگى دنيا به آخرت كشيده مىشود .
اگر بتوانيم ارزش و ارزيابى اجتماع يا پيوندى كه ما را به يكديگر مربوط مىكند اصلاح كنيم و آن را ايمان قرار دهيم بدون توجّه به مصالح آنى ، نه سرزمين و نژاد و خواهشها و شهوتها و دسته گراييها ، عملا اجتماع ربّانى مورد نظر را برپا
هامش
( 40 ) - نور الثقلين ، ج 4 ، ص 105 .