تجلّيّات پروردگارش از هم مىشكافت . مگر نه آن كه نزديك بود آسمانها از بيم خدا از هم بشكافد ؟
چه بزرگ است دلى كه كلمات خدا را تحمّل مىكند ، و امر او را به صورت مستقيم دريافت مىكند ! براستى كه بيگمان اين نشانهاى بزرگ از نشانههاى خداست ! شايد توفيق خدا و تأييد پيامبر از جانب او كه توان وى را به تحمّل حالت وحى و تجلّى بزرگ خدا و سپس حمل كردن علم و كلمات خدا كامل مىكند در روح القدسى نمودار مىشود كه خداوند آن را بر پيامبر خود نازل مىكند ، از امام صادق - عليه السلام - در تفسير اين گفتهء خدا روايت شده است كه :
«
( يَسْئَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي
« 128 » تو را از روح مىپرسند بگو :
روح جزئى از فرمان پروردگار من است ) گفت : آفريدهاى از آفريدگان خدا بزرگتر از جبرييل و ميكاييل كه با پيامبر خدا بود و با امامان است و خود از ملكوت باشد » . « 129 » در تفسير گفته خداى تعالى : «
وَ كَذلِكَ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ رُوحاً مِنْ أَمْرِنا ما كُنْتَ تَدْرِي مَا الْكِتابُ وَ لَا الْإِيمانُ
« 130 » و اين چنين روحى را به فرمان خود به تو وحى كرديم . تو نمىدانستى كتاب و ايمان چيست » ، گفت :
« آفريدهاى است از آفريدگان خدا بزرگتر از جبرييل و ميكاييل كه با پيامبر بود و او را استوار مىداشت و پس از او با امامان همراه است » . « 131 » «
أَوْ مِنْ وَراءِ حِجابٍ
- يا از آن سوى پرده . » چنان كه خدا با پيامبر خود موسى بن عمران ( ع ) به گونهاى سخن گفت ، ولى بى آن كه وى چيزى را ببيند ، و چشم ياراى ديدن چه چيزى از عظمت خدا را
هامش
( 128 ) - بنى اسرائيل / 85 .
( 129 ) - موسوعة بحار الانوار ، ج 18 ، ص 215 .
( 130 ) - الشّورى / 52 .
( 131 ) - موسوعة بحار الانوار ، ج 18 ، ص 215 .