آرى ، سزاوار است كه شخص مبتلا به ديگر نعمتهاى خدا بر خويشتن نظر كند ، پس شخصيت خود را باز مىيابد ، / 399 و به پروردگارش اعتماد مىكند ، و در ايستادگى در برابر بلا و آزمون با روحى مثبت شتاب مىكند ، هم چنان كه سزاوار است كه همواره نعمتهاى پيشين خدا را بر خود به ياد آورد تا اميدش به خدا افزون شود و او را سپاس بسيار دارد ، چنان كه زن ايّوب كرد ، آنجا كه ابليس كوشيد آن زن را به هنگام بلايى كه او را احاطه كرده بود بفريبد و گمراه كند ، ولى او شيطان را دور راند و با صبر و شكيبايى خود پايدارى كرد تا خداوند آن بلا را از او دور ساخت و گشايشى داد . در حديث آمده است كه : شيطان روزى نزد وى آمد و به وى گفت : آيا تو خواهر يوسف صديق ( ع ) نيستى ؟ گفت : چرا . گفت : اين سخت كوشى چيست ؟ و اين چه بليّهاى است كه شما را گرفتار آن مىبينم ؟
گفت : اوست كه با ما چنين كرده تا به فضل خود بر ما ، ما را مزد دهد ، زيرا او كه نعمت بخش است به فضل خود نعمت را به ما بخشيد و ارزانى داشت ، سپس آن را از ما گرفت تا ما را بيازمايد ، آيا نعمت بخشى برتر از او ديدهاى ؟ ! پس بر اعطاى او سپاس مىگزاريمش و بر آزمونش او را مىستاييم ، پس در هر دو مورد دو امر نيكو را براى ما قرار داده است ، پس آزمون و ابتلا از جانب او براى آن است كه شكيبايى ما را ببيند و ما بر شكيبايى توانا نيستيم مگر به مدد و توفيق او ، پس او را سپاس و منّت داريم بر آنچه به ما داد و ما را به آزمون گرفت » . « 116 » مؤمنان اين گونه با مصيبت و آزمون روبرو مىشوند و در برابر وسوسههاى شيطان كه مىكوشد مسير رفتار آنها را منحرف كند ايستادگى مىكنند ، در حالى كه ديگر مردم به سبب گرفتاريها و آزمونهايى كه دستخوش آنها مىشوند كفر مىورزند و ناسپاسى مىكنند ، گرفتاريهايى كه اگر آنها را بررسى كنيم بيشتر آنها به سبب گناهان آنان و كارهاى بدى كه پيشتر از دستشان برآمده بر آنان عارض شده است .
«
وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ فَإِنَّ الْإِنْسانَ كَفُورٌ
- و اگر براى
هامش
( 116 ) - موسوعة بحار الانوار ، ج 12 ، ص 352 .