مسئوليّت تبليغ براى رهنمايى مردم را بر عهدهء او مىنهد .
«
لِيُنْذِرَ يَوْمَ التَّلاقِ
- تا مردم را از روز قيامت بترساند . » اين آيه بسيارى از عقايد اسلامى و نگرشهاى حياتى در قرآن را با چهار تعبير جداگانه خود خلاصه كرده است : «
رَفِيعُ الدَّرَجاتِ
- فرابرندهء درجات » ، «
ذُو الْعَرْشِ
- صاحب عرش » ، «
يُلْقِي الرُّوحَ مِنْ أَمْرِهِ
- به فرمان خود وحى مىفرستد » ، «
يَوْمَ التَّلاقِ
- روز تلاقى و قيامت » . روز تلاقى همان روزى است كه انسان با دشمنان و مدّعيان خود برخورد مىكند ، و از روزهاى حسّاس و مهم در زندگى اوست ، پس مستكبر با مستضعف ، و ستمگر با ستمديده و غاصب با آن كه از او غصب كرده ، و دروغگو با آن كه به دو تهمت زده ، و هر عاملى در آن روز با عمل خود تلاقى مىكند و مجرمان با گواهان روبرو مىشوند ، و تمام مردم با حسابرسى پروردگارشان مواجه مىگردند ، و اين چنين است كه آن روز روزى است عظيم و ناگزير بايد مقامش هراس انگيز باشد و بيم دهندگان ، مردم را از آن بيم دهند .
[ 16 ] قرآن در بيان واقعيّت آن روز عظيم و تعيين كننده مىافزايد :
«
يَوْمَ هُمْ بارِزُونَ لا يَخْفى عَلَى اللَّهِ مِنْهُمْ شَيْءٌ
- آن روز كه همگان آشكار شوند ، هيچ چيز از آنها بر خدا پوشيده نماند . » در دنيا ، انسان مىكوشد كه نقاط منفى و تجاوزهاى خود را از حقوق ديگران بپوشاند و ، مكتوم سازد ، و حتى مىكوشد كه خود را نيز بفريبد ، و پنهان كردن بزهكاريهايش از ضمير و و جدان خويش با توجيهات و بهانههايى صورت مىگيرد ، و / 40 مىتواند از چنگ عدالت بگريزد ، امّا آيا مىتواند در آخرت همچنين كند ؟
هرگز . . . زيرا اعتقادات و گفتهها و كارهاى انسان در آن روز بتمامى ظاهر مىشود و هرگز هيچ پنهان شدهاى از آنها پنهان نمىماند ، چنان كه خداى تعالى گويد «
يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لا تَخْفى مِنْكُمْ خافِيَةٌ
« 15 » آن روز شما را پيش آورند و هيچ چيز شما نهان نماند » ، بزرگ باشد يا كوچك ، و چگونه ممكن است پنهان بماند ،
هامش
( 15 ) - الحاقّة / 18 .