الْقِيامَةِ
- و كسانى كه ايمان آورده بودند مىگويند : اينان خود و كسانشان را در روز قيامت بر باد دادند . » به سبب ستم و گمراهى خويش . هر آينه خداى سبحان فرصتى بزرگ به انسان داده و به او نيرو بخشيده و به كسانش بهره داده است ، ولى ستمگران اين فرصت را از دست مىدهند و خود كارى شايسته نمىكنند كه از توانمنديهاى خويش به روز قيامت بهره برند و كسانشان را نيز بر كردار شايسته نمىپرورند / 391 تا بدان روز از نكوكاريهاى فرزندان خود بهرهاى يابند ، و بدين سان زيانمندى و خسارتشان در آن روز هراس آور دو چندان مىشود .
«
أَلا إِنَّ الظَّالِمِينَ فِي عَذابٍ مُقِيمٍ
- آگاه باش كه ستمكاران در عذاب دايم خواهند بود . » يعنى هيچ گاه از آن بيرون نخواهند آمد .
[ 46 ] هم چنان كه بيقين ستمگران ياران و همدستان خود را نيز روز قيامت از دست مىدهند ، روزى كه تمام پيوندها و رابطههايى كه در دنيا آنها را از پيمودن راه درست باز مىداشت گسيخته مىشود .
«
وَ ما كانَ لَهُمْ مِنْ أَوْلِياءَ يَنْصُرُونَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ
- جز خدا يار و مددكارى ندارند كه آنها را يارى دهند . » اين معنى دهها بار در قرآن تكرار مىشود ، ولى براى چه آيات بر اين نكته تأكيد مىكنند كه كسانى كه انسان به آنها تكيه مىكند و متوسّل مىشود و آنها را مىپرستد ، همچون طاغوتها ، و نيرومندان و توانگران و صاحبان دانش گمراه كننده و نامداران هرگز سودى به او نخواهند رساند ؟ زيرا از بزرگترين عوامل گمراهى ياران بد هستند كه ستمكار به آنها فريفته مىشود و با تكيه بر آنها در ربودن حقوق مردم گستاخانه پيش مىرود . آيا نمىانديشد كه روز قيامت اينان هيچ سودى به او نمىرسانند ؟
«
وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ سَبِيلٍ
- و هر كس را كه خدا گمراه كند هيچ راهى برايش نيست . »