تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 368

مساهمون:

ص٣٦٨
مىشويد » . « 88 » و از امام صادق ( ع ) مروى است : « در كار خود با كسانى مشورت كن كه از پروردگارشان بيم دارند » . « 89 » و پيامبر خدا ( ص ) در حالى كه به امير مؤمنان ( ع ) سفارش مىكرد گفت : / 374 « اى على ! با شخص ترسو مشورت مكن كه او راه خروج ( از دشواريها ) را بر تو تنگ مىنمايد ، و با بخيل مشورت مكن كه تو را از رسيدن به هدفت منصرف مىكند ، و با آزمند مشورت مكن كه او آز را در نظرت مىآرايد ، و بدان اى على كه ترس و بخل و آز غريزه‌اى واحدند كه بدگمانى ( به خدا ) آنها را با هم گرد مىآورد » . « 90 » اسلام هم چنان كه به مشورت كردن فرمان داده به كسى كه مورد مشورت قرار مىگيرد ( رايزن ) نيز دستور خير انديشى داده است ، پس حرام است كه برادر مؤمنت تو را بويژه مورد اعتماد خود قرار دهد و آن گاه تو با رأى باطل يا نظرى ناپخته و ناسنجيده به او خيانت ورزى . امام صادق ( ع ) در روايتى كه از او نقل شده گويد : « كسى كه برادرش از او مشورتى خواهد و او رأيى پاكدلانه اظهار نكند ، خداى عزّ و جلّ رأى را از او سلب مىكند » . « 91 » اسلام بيان كرده است كه كسى كه از او نظرى مشورتى مىخواهند چگونه نظرى بايد بدهد ، از امام صادق ( ع ) مروى است كه : « هرگز نخستين رايزن مباش ، و از رأى ناپخته پرهيز كن ، و از سخن گفتن بىانديشه دورى گزين و با شخص خود رأى و سبك عقل و آن كه هر دم به رنگى درآيد و شخص لجباز مشورت مكن و در موافقت با رهنمايى مشورت كننده از خدا
هامش
( 88 ) - همان مأخذ ، ص 100 ( 89 ) - همان مأخذ ، ص 101 . ( 90 ) - همان مأخذ ، ص 99 . ( 91 ) - همان مأخذ ، ص 102 .