آنها را غرق كنند ، نابود مىكند . و ايباق تلف كردن و هلاك كردن است .
/ 354
اگر خدا روزى بندگانش را افزون كند در زمين فساد مىكنند
رهنمودهايى از آيات :
پروردگار ما براى زدودن دل از پليدى آز و بزرگ خويشتنى ، و براى بركندن ريشههاى ستم و اختلاف - در اين آيات - ما را يادآور مىشود كه براستى خداوند روزى را به اندازه فرو مىفرستد ، زيرا اگر خدا در روزى ايشان فراخى دهد و آن را بىحساب بفرستد مردم به يكديگر ستم مىكنند ( پس مقدّر كردن و به اندازه دادن روزى از خداست ، و انگيزهاى براى حرص و زد و خورد براى آن وجود ندارد ، و محدود كردن آن براى مصلحت بشر است ) .
( و براى انسان شايسته است كه به خدا توكّل كند . آيا نمىبيند كه او چگونه به وى روزى مىدهد ؟ ) اوست كه به هنگام سختى و آزمون ، آن گاه كه نوميدى بر انسان چيره شده باران ( رحمت و نعمت ) را بر او مىباراند ، پس او ولىّ ستودهاى است ( و آدمى ناگزير بايد از حرص دست بكشد و كارها را به دو واگذارد ) .
( و هر چه آفريدگار در دل انسان بزرگ شود هر چيز ديگر غير از او در نظرش كوچك و ناچيز مىشود و بيشتر و بيشتر نسبت به حقّ ، تواضع و فروتنى مىكند . به آثار عظمت پروردگارت بنگر ! ) و اوست كه آسمانها و زمين را آفريده و / 355 انواعى بى شمار از آفريدگان جنبنده را در آن دو پراكنده و هر گاه بخواهد آن را به قدرت خود گرد مىآورد .