نمىبينم مگر آن كه هر كس را كه بدين كيش درآمده از آن باز گردانم . پس نزد يارانش كه دعوت او را پذيرفته بودند مىرفت و به آنان مىگفت : دينى كه شما را بدان دعوت كردم باطل است و من خود آن را ساختهام . آنان مىگفتند : دروغ مىگويى و اين دين حق است ، ولى تو خود در دينت شك كرده و از آن برگشتهاى .
چون چنين ديد زنجيرى را با ميخى به ستونى بست و آن را بر گردن خود افكند و گفت : اين زنجير را از گردن خود نمىگشايم مگر آن كه خداى عزّ و جلّ توبهام را بپذيرد ، پس خداى عزّ و جلّ به پيامبرى از پيامبران خود وحى كرد : به فلان بگو : به عزّتم سوگند اگر آن قدر مرا بخوانى كه بند بندت از هم جدا شود توبهات را نمىپذيرم مگر آن كسانى را كه به دين خود دعوت كردهاى و پذيرفتهاند و سپس مردهاند بازآورى و از آن كيش برگردانى » . « 31 » اگر انسان از راه رسالت پيروى كند خدا روزى او را بدين يا آن صورت مىرساند ، خداوند گويد : «
وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ
« 32 » و هر كه از خدا بترسد ، براى او راهى براى بيرون شدن قرار خواهد داد . و از جايى كه گمانش را ندارد روزيش مىدهد » .
/ 323 «
وَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ
- و او توانا و قدرتمند است . » عزيز همان مهيمن و مسلّط است ، و سلطان مهيمن آن است كه فرمان خود را بر مردم واجب الاجراء مىسازد .
[ 20 ] براى آن كه قرآن انگيزههاى كسب را نزد انسان تهذيب و پاكيزه كند تا او را به شرك نسبت به خداوند و زد و خورد با نظاير خود وا ندارد ، ميان آنچه انسان براى دنياى خود به دست مىآورد و آنچه براى آخرت به دنبال آن مىپويد مقايسه مىكند و مىگويد :
«
مَنْ كانَ يُرِيدُ حَرْثَ الْآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ
- هر كس كشت آخرت
هامش
( 31 ) - بحار الانوار ، ج 72 ، ص 219 .
( 32 ) - الطّلاق / 2 - 3 .