نزديك باشد . » مرگ را كه هر لحظه به ديدار بشر مىآيد اين ويژگى بس كه او را پند آموز باشد ، و اين از مهمترين هدفهاى پوشيده داشتن / 317 اجل ( و مهلت زندگى ) از انسان است ، و در حديث از امام على ( ع ) آمده است :
« آن كس كه فردا را روز مرگ خود شمارد چنان كه بايد مرگ را در جايگاه واقعى خود قرار نداده است » . « 27 » [ 18 ] اگر انسان به روز قيامت بينديشد خود را اصلاح مىكند ، در صورتى كه ديگرى كه هيچ بدان نمىانديشد گمراه است و حتّى به سبب ذكر آخرت گمراهتر مىشود ، زيرا او هشيارانه حقيقت قيامت را نمىداند .
«
يَسْتَعْجِلُ بِهَا الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِها وَ الَّذِينَ آمَنُوا مُشْفِقُونَ مِنْها وَ يَعْلَمُونَ أَنَّهَا الْحَقُّ
- آنان كه باورش ندارند آن را به شتاب مىطلبند ، و آنان كه ايمان آوردهاند از آن بيمناكند و مىدانند كه حق است . » پس شانههايشان از بيم هول آن مىلرزد ، در حالى كه عقيدهء آنان نسبت به حق و بينش آنها در زندگى به يادآورى آن ژرفتر مىشود ، و اين بيم ترازوى خرد است ، و امام على ( ع ) در وصف خود از پرهيزگاران بر ژرفى بيم ايشان از خدا تأكيد مىكند و گويد :
« و اگر آيهاى را خواندند كه در آن بيم دادنى است ، گوش دلهاى خويش بدان نهند ، آن سان كه پندارى بانگ برآمدن و فرو شدن آتش دوزخ را مىشنوند . ( با ركوع ) پشتهاى خود را خمانيدهاند و ( با سجود ) پيشانيها و پنجهها و زانوها و كنارههاى پا را بر زمين گسترانيده ، از خدا مىخواهند گردنهاشان را بگشايد » .
اين است برخى از حال آنان به شب .
« و امّا در روز ، دانشمنداناند خويشتندار ، نيكوكاراناند پرهيزگار ، ترس آنان را چون تير پيراسته تراشيده كرده است و نزار . چون كسى بدانها نگرد ، پندارد
هامش
( 27 ) - موسوعة بحار الانوار ، ج 6 ، ص 130 .