/ 277
و نيز اين قرآن را به زبان عربى بر تو وحى كرديم
رهنمودهايى از قرآن :
سورهء شورى - كه رابطهء ميان مسلمانان را تنظيم مىكند تا در زد و خوردهاى بى حاصل داخلى غوطه نزنند - به ذكر قرآن كه مرجع هر اختلافى است آغاز مىشود و قرآن همان وحيى است كه رسالتهايى را كه خداى پيروزمند حكيم پيش از آن وحى كرده تكميل مىكند ( به پيروزمندى و عزّت او اين وحى نيز پيروز است ، و از حكمت اوست كه اين وحى همان حقّ آشكار است ) .
براستى او دارندهء هر چيزى است كه در آسمانها و زمين هست ( و حاكميّتى كه در حاكميّت رسالتها و پيامبران او نمودار مىشود از آن اوست ) و اوست آن بلند مرتبهء بزرگوار ( و از نشانههاى بزرگوارى و گواهان عظمت او ) اين كه نزديك است آسمانها ( از صلابت او ) بر فراز يكديگر درهم شكنند . امّا فرشتگان ، ( موجوداتى هستند كه در خدايى با او شركت ندارند بلكه ) به ستايش او تسبيح مىگويند ( كه شريكى براى او وجود ندارد ) و آنها را مىبينى كه براى كسانى كه در زمينند آمرزش مىخواهند ( طبيعة براى مؤمنان آنها ) بى آن كه بتوانند گزند و زيانى را از آنها دور كنند ، اما آمرزش طلبى آنان به مردم سود مىرساند ، پس خداوند است كه آمرزنده و مهربان است . / 278 امّا كسانى كه غير از او دوستان و اوليايى گرفتند ( و پنداشتند كه آن دوستان آنها را از مسئوليّت كارهاى خود نجات مىدهند در گمراهى آشكارى هستند زيرا ) براستى خداست كه نگهدارندهاى داناست ( و اوست كه اعمال آنها را عليه آنها حفظ مىكند ) و تو ( اى پيامبر ) وكيل آنها نيستى ( پس آنها خود بتنهايى بار مسئوليت اعمال خود را بر دوش مىكشند و تو وظيفهاى جز رساندن