خلال ميليونها سال خداوند در زمين بركت افزود .
«
وَ قَدَّرَ فِيها أَقْواتَها
- و رزقهاى آن را معيّن كرد . » و از مصداقهاى بركت رزقها كه خداوند در زمين معيّن كرده آن است كه در خاك / 180 موادّى شيميايى كه براى كشاورزى مفيد است به وديعه نهاده ، و در كوهها معادنى گوناگون از آهن و طلا و نقره و انواع سنگهاى گرانبها و تختهسنگهاى سودمند اندوخته است ، هم چنان كه در ژرفاى زمين درياچههاى نفت و گاز را آفريده ، و در پيرامون زمين مواد مورد نياز ما را به وديعه گذاشته است از قبيل هوايى كه از اكسيژن آن تنفّس مىكنيم و گياهان از كربن و اكسيد كربن آن تغذيه مىكنند و همچنين نيتروژن ( ازت ) را بدان آميخته كه از فشار اكسيژن بكاهد و جريانهاى مرطوب را براى لطيف كردن جوّ وارد آن كرد . . . و بادها را كه مژده رسانان رحمت اويند فرستاده كه ابرهاى انبوه را به سرزمينهاى دور دست ببرند تا پروردگار آنها را كه نيازمند آبند آبيارى كند .
«
فِي أَرْبَعَةِ أَيَّامٍ
- در چهار روز . » گويند : معنايش دو روز براى آفرينش زمين و دو روز براى ايجاد ارزاق به وفور در آن است ، و ممكن است آفرينش زمين در دو روز صورت پذيرفته و آفرينش آسمان و آماده سازى زمين به طور همزمان در دو روز انجام يافته و سپس كار آماده سازى زمين ( براى بروز زندگى در آن ) دو روز ديگر ادامه يافته باشد ، پس مجموع آن شش روز مىشود ، زيرا آيات قرآنى صراحت دارد كه آفرينش آسمانها و زمين در شش روز پايان يافته است ، و خدا داناست .
در اينجا نكتهاى عبرت آميز وجود دارد و آن اين كه خداوند زمين را با تمام بزرگى آن تنها در دو روز آفريده در حالى كه براى تعيين و فراهم كردن ارزاق در آن چهار روز صرف شده است . آيا اين امر دليل آن نيست كه نعمت آماده سازى زمين براى زندگى بزرگتر از نعمت آفرينش خود آن است ؟ چرا ، دانشمندان مقاديرى افزون از جرمهاى آسمانى را كشف كردهاند ولى تا كنون هيچ اثرى از زندگى در آنها كشف نكردهاند ، و اين ما را به عظمت نعمتهايى كه پروردگار بر مردم زمين