قرار داده كه از آن جمله سوار شدن شما بر آنهاست .
«
وَ مِنْها تَأْكُلُونَ
- و از بعضى بخوريد . » فاصلهاى است بسيار ميان نياز به خوردن و نياز به سوار شدن ، در حالى كه غذا خوردن انسان بايد با خواستهاى جسم او متناسب و سازگار ، و غذا قابل جويدن و گواريدن باشد ، مىبينيم كه مركب او نيز بايد نيرومند و با طبيعت زمين از بيابان و سنگلاخ و كوه و خاك بىريگ متناسب باشد .
بگذار اتومبيلهايى را كه براى حركت خود اختراع كردهايم مقايسه كنيم ، آيا اين اتومبيلها با آنچه خدا آفريده شباهتى دارد ؟ اينها نياز به سوختى دارد كه در هر زمينى يافت نمىشود ، بر عكس خوراك چهار پايان رستنيهايى است كه در هر زمينى يافت مىشود ، اتومبيل نياز به كارخانه دارد ، در حالى كه چهارپايان زاد و ولد مىكنند . اتومبيل بر عكس چهار پايان خوردنى نيست . . . و بالآخره اتومبيل نياز به راههاى آماده شد دارد در حالى كه چهارپايان در سختترين راههاى دشوار مىروند . آيا اين بر حسن تدبير خدا براى زندگى انسان دلالت نمىكند ؟ ! و با آن كه دستاوردهاى تمدّن جديد به نوبهء خود گواه بزرگى خداست ، زيرا / 146 در نتيجهء آنها به عظمت آفرينش انسان پى مىبريم كه طبيعت را با دانش و نيروى خود تسخير كرده است ، اين آيه نيز نهفتههاى طبيعتى را كه پيرامون ما را گرفته و همان آفرينش خداست . آشكار مىسازد . و چه كسى از لحاظ آفرينش و تدبير بهتر از خداست ؟
[ 80 ] در چهار پايان منافع ديگرى وجود دارد ، در پوستها و پشمها و كركها و حتى در فضلههاى آنها ، و امروز كه خداوند انسان را با وسايل نقليهء تندرو از چهارپايان بىنياز ساخته ، هم چنان بدان منافع ديگر بسيار نيازمنديم .
«
وَ لَكُمْ فِيها مَنافِعُ وَ لِتَبْلُغُوا عَلَيْها حاجَةً فِي صُدُورِكُمْ
- و شما را در آنها منافعى است و مىتوانيد با آنها به حاجاتى كه در دلهايتان داريد برسيد . » گفتهاند : مراد بردن بارهاى شما به شهرهاى دور و گذراندن نيازمنديهاى شماست ، و به نظر من چنين مىرسد كه در اين آيه اشاره به زينت و تجمّلى است