تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 132

مساهمون:

ص١٣٢
افروخته شوند . » آنها را در آبى داغ و جوشان مىكشانند ، سپس به آتشى مىرسند كه در آن افكنده مىشوند تا پيكرهايشان همچون هيمه‌اى كه به تنور مىافكنند بسوزد و زبانهء آتش از آنها برخيزد . [ 73 - 74 ] تمام اينها - چنان كه پيداست - روز قيامت به سر آنان مىآيد ، و پيش از آن كه آنها را به آتش دوزخ افكنند حكمى را كه در حقّشان صادر شده و جرمى را كه بر اثر آن سزاوار چنان حكمى شده‌اند بر آنان مىخوانند . «
ثُمَّ قِيلَ لَهُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ تُشْرِكُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ
- آن گاه به آنها گفته شود : آن شريكان كه براى خدا مىپنداشتيد كجا هستند ؟ » آنان به طاغوت ايمان آورده ، به اجتماع فاسد سرسپرده‌اند ، و به آلودگان به فساد و مدّعيان دانش و دين تسليم شده‌اند ، / 135 و پنداشته‌اند كه پناهندگى آنها بدان خدايان دروغين آنها را از عذاب الهى نجات مىدهد ، از اين رو دربارهء آنها از ايشان مىپرسند . «
قالُوا ضَلُّوا عَنَّا
- مىگويند : آنها را از دست داده و گم كرده‌ايم . » و هيچ اثرى از آنها نمىيابيم . آرى ، آنان خود به پشتگرمى آنها در دنيا گم و گمراه شدند ، ولى امروز به قيامت ، آنها از دست اينان رفته و گم شده‌اند . «
بَلْ لَمْ نَكُنْ نَدْعُوا مِنْ قَبْلُ شَيْئاً
- بلكه پيش از اين چيزى را به خدايى نمىخوانده‌ايم . » آيا آنها پس از آن كه سختى جزا و شدّت توبيخ و خوارى سرزنش را دريافتند دروغ گفتن در محضر پروردگارشان را آغاز كردند ، يا حقيقتى را كه در دنيا پنهان مىداشتند آشكار ساختند كه عبارت از اين است كه كافران جز نامها را نمىپرستند و براستى آن خدايان دروغين همه خيالات و پندارهايند . «
كَذلِكَ يُضِلُّ اللَّهُ الْكافِرِينَ
- خدا كافران را بدين گونه گمراه مىكند . » تا آنجا كه تنها پندارها را مىپرستند ، زيرا آنان به آيات خدا كفر ورزيدند و
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 132 | احمد آرام / السيد محمد تقي المدرسي