هنگامى كه سلولها با يكديگر جمع مىشوند و رشد مىكنند تا به صورت لخته خونى چسبيده و به زهدان درمىآيند .
/ 128 «
ثُمَّ يُخْرِجُكُمْ طِفْلًا
- آن گاه شما را به صورت كودكى بيرون مىآورد . » نوزادى كه به توجّه و پرستارى مادر و حمايت پدر و محافظت از دهها خطرى كه به سبب ضعف بنيه و كوچكى حجم او را در بر گرفته است نياز دارد .
«
ثُمَّ لِتَبْلُغُوا أَشُدَّكُمْ
- آن گاه تا به سنّ جوانى خود برسيد . » و تنها خدا مىداند كه قوانين و سنّتها ( و عواملى ) كه در رسيدن اين نوزاد كوچك به مرحله نوجوانى و جوانى سهيم است چه اندازه است ! «
ثُمَّ لِتَكُونُوا شُيُوخاً
- آن گاه تا پير شويد . » و هزاران خطرى بر شما بگذرد كه خداوند شما را از آنها نجات دهد تا انسان پير شود ، اما فرشتهء مرگ پيش از آن كه برخى به پيرى رسند آنان را در مىربايد تا عبرتى براى كسانى باشند كه خبر مرگ را به ايشان مىرسانند .
«
وَ مِنْكُمْ مَنْ يُتَوَفَّى مِنْ قَبْلُ وَ لِتَبْلُغُوا أَجَلًا مُسَمًّى
- بعضى از شما پيش از پيرى بميريد و بعضى به آن زمان معيّن مىرسيد . » پس انسان تا مهلت خود را در دنيا تمام نكند نمىميرد . و چه بسا بيمارى كه به خاك سپرده شده يا مخالف با سلطههاى نيرومند يا رزمنده در ميدانهاى جنگ كه با گذشتن از صدها دشوارى زنده مىماند ، در حالى كه جوانى تندرست كه خود را با تمام موانع از مرگ مجهّز كرده مىميرد تا اين هر دو دليل بر آن باشد كه بهترين محافظ از مرگ همان اجل و مهلت معيّن است .
«
وَ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ
- و شايد به عقل دريابيد . » و بدانيد كه مراد پروردگارتان از گوناگونيهاى زندگى آن است كه او را بشناسيد و به دو سرسپاريد و تسليم شويد و چيزى را شريك او نسازيد .