پروردگار جهانيان است . » در حديث مروى از امام على بن حسين ( ع ) آمده است : « چون يكى از شما گويد «
لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ
- خدايى جز خداى يكتا نيست ) بايد بگويد «
الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ
- ستايش از آن خدايى است كه پروردگار جهانيان است ) » . « 87 » بلى ، چون پروردگارمان را با نامهاى نيكويش شناختيم ، و نيّتهاى خود را نسبت به او خالصانه و پاك ساختيم ، او نيز بيگمان به فضل خود دعا را مىپذيرد و پاسخ مىگويد . در حديثى آمده است كه گروهى به امام صادق ( ع ) گفتند : ما خدا را مىخوانيم و به ما پاسخى داده نمىشود ؟ گفت : « زيرا شما بدون آن كه او را شناخته باشيد او را مىخوانيد » . « 88 » [ 66 ] روند آيات گام به گام مراتب كمال را همراه ما مىپيمايد ، پس كبر و بزرگ خويشتنى را كه صاحب خود را از رهيابى به وسيلهء آيات مانع مىشود ، و او را به مجادله دربارهء آنها وا مىدارد ، بررسى و درمان كرد ، و دامنهء سخن را به گفتار دربارهء نشانههاى خدا در آفاق و نفسهاى ما كشاند ، سپس به ما فرمان داد كه به پروردگار جهانيان تسليم شويم و به دو سر بسپاريم .
اكنون به ما فرمان مىدهد كه با نظاير و امثال ( كه براى او تراشيدهاند ) مقابله كنيم ، بدين معنى كه ايمان واقعى وقتى آشكار مىشود كه صاحبش از جريان فاسد بر كنار ماند و از چرك و پليدى شرك و سر فرود آوردن به غير خدا پاكيزه شود و دين و اعتقادش خالصانه از آن خدا باشد . . . و اين امر با نرم رفتارى و مدارا نسبت به مشركان ممكن نيست ، بلكه مبارزه با آنها را واجب مىسازد .
«
قُلْ إِنِّي نُهِيتُ أَنْ أَعْبُدَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ
- بگو : مرا نهى كردهاند كه چيزهايى را كه سواى خدا مىپرستيد ، پرستش كنم . » / 127 و ردّ من نسبت به خدايان دروغين از ايمان نابم به خداى يكتا سرچشمه گرفته كه خداوند با دلايل روشن مرا به يافتن چنان ايمانى رهنمون شده است .
هامش
( 87 ) - نور الثّقلين ، ج 4 ، ص 534 .
( 88 ) - نور الثّقلين ، ج 4 ، ص 535 .