در كنار ديگر راههاى درمان كه پيشتر آمده يا در اين آيات مىآيد ، قرار گرفته است .
ب : دعا اميد را الهام و نوميدى را دور مىكند ، و به دل زندگى و نشاط و شادابى مىبخشد .
آيا ديدهاى كه بزرگترين شكست ، شكست دل و پيچيدهترين مشكلات درهم فرو ريختن روان است ؟ آرى ، و دعا همان داروى آن است . چگونه ؟
دعا كننده به پروردگار خود ، مهربانترين مهربانان اميد بسته است ، پس چگونه نوميدى بر او دست يابد ؟ و آيا كسى كه بر سر بركههاى لبريز زلال درمىآيد تشنه مىماند ؟ از امام صادق ( ع ) مروى است كه گفت : « همانا دعا قضاى حتمى را پس از آن كه قطعى شده باشد رد مىكند ، پس بسيار دعا كن كه دعا كليد هر رحمت و روا شدن هر حاجتى است ، و بدانچه نزد خدا هست جز به دعا دست نيابند ، زيرا هيچ درى نيست كه آن را بسيار بكوبند مگر آن كه سرانجام به روى كوبندهء خود گشوده شود » . « 72 » و از آن حضرت ( ع ) مروى است كه « دعا پناهگاه اجابت و پذيرفته شدن است هم چنان كه ابر پناهگاه باران است » . « 73 » و در حديث قدسى مروى از پيامبر ( ص ) ، از جبرييل ، از پروردگار جهانيان آمده است كه گفت : « اى بندگان من ، شما همه گمراهيد مگر آن كس كه من او را راهنمايى كنم ، پس از من راه بجوييد تا شما را راهنمايى كنم . و شما همه بينواييد مگر آن كس كه من او را توانگر كنم ، پس از من توانگرى بخواهيد تا شما را روزى رسانم ، و شما همه گناهكاريد مگر آن كس كه من به دو عافيت و سلامت از گناه بخشم ، پس از من آمرزش بخواهيد تا شما را بيامرزم . . . تا آنجا كه پروردگار سبحان ما گفت : اگر نخستين / 117 و آخرين شما ، و زنده و مردهء شما ، و تر و خشكتان گرد آييد و هر يك آنچه آرزو دارد بخواهد و آن را به دو ببخشم اصلا در ملك من
هامش
( 72 ) - موسوعة البحار ، ج 93 ، ص 299 .
( 73 ) - همان مأخذ ، ص 295 .