خود نيازى كهن را به ياد آورد ، از اين رو زكريّا به درگاه پروردگارش دعا مىكند و از او فرزند مىخواهد ، و خداوند در عين آن كه همسر او ناز است و خود بسيار كهنسال شده است يحيى را به دو مىدهد .
همچنين از خلال زندگى پيامبران ، مقام بنده نسبت به پروردگارش شناخته مىشود كه مقام درخواست و دعاست ، و اين برجستهترين نكتهاى است كه مؤمن از داستانهايى كه پيشروان صالح آنها پيامبران و اولياء هستند ، استفاده مىكند . در روايت منقول از امام باقر ( ع ) آمده است كه در تفسير گفتهء خداى سبحان كه گويد : «
إِنَّ إِبْراهِيمَ لَأَوَّاهٌ حَلِيمٌ
« 69 » ابراهيم بسيار آه كننده و بردبار بود » گفت :
« اوّاه ، دعا كننده است » . « 70 » و در حديثى ديگر از امام رضا ( ع ) آمده است كه به ياران خود مىگويد :
« ( بر شماست كه به جنگ افزار پيامبران مسلّح شويد ) گفتند : جنگ افزار پيامبران كدام است ؟ گفت : ( دعاء ) » . « 71 » دعا را فوايدى است فورى كه برخى از آنها را خاطر نشان مىكنيم .
الف : دعا بهترين دارو براى درمان كبر ( و بزرگ خويشتنى ) موجود در نفس بشرى است . وقتى دريافتيم كه بزرگ خويشتنى ( و استكبار ) بزرگترين حجاب ميان بنده و پروردگار اوست و گردنهاى بسيار دشوار در راه صلاح و رستگارى است و همان است كه سرچشمهء بيشتر كارهاى زشت و گناهان است ، اهميت دعا را درمىيابيم .
/ 116 و همچنين در روند قرآنى ، اينجا مىبينيم كه هر كس از دعا خوددارى ورزد در عبادت و بندگى نسبت به پروردگارش استكبار ورزيده و سركشى كرده است ، و بيگمان به زودى در عين خوارى به درون دوزخ مىرود . هم چنان كه مىبينيم اين آيه در روند درمان كبر نفس ( و بزرگ خويشتن ) آمده كه خود بدان دست نمىيابى و
هامش
( 69 ) - التوبة / 114 .
( 70 ) - موسوعة البحار ، ج 93 ، ص 293 .
( 71 ) - همان مأخذ ، ص 295 .