است ، ناراحت شدند . امّ سلمه گفت : من اتاق را گچ كارى نكردم ، فاميلها كردند ، زيرا ديدند وضعيت اتاق بد است . پيامبر ( ص ) گفتند : من نمىدانم چه بكنم ؟ اين اتاق به اتاق ديگر زنان نمىخورد و به اتاق ديگر مسلمانان نيز نمىخورد . ايشان به همين دليل ناراحت و گرفته بودند .
روزى پيامبر به عايشه گفتند : هفت درهم از بيت المال پيش توست ، آن را بياور ! در حالى كه اين هفت درهم بسيار مختصر بود ، عايشه آن را آورد و روبهروى پيامبر ( ص ) گذاشت و ايشان ، آن را به فقرا بخشيدند . « 1 » همهى ما بايد سر مشق بگيريم . عروسىهايمان طاغوتى نباشد و اين حداقل كارى است كه مىتوانيم انجام دهيم . البته از ما بيشتر از اين خواستهاند ، از ما در مورد همه چيز : كار ، درس ، پول ، قدرت ، رياست ، آبرو ، قدم و قلم ديگرگرايى خواستهاند . قرآن در اينباره فرموده است :
« وَ مِمّا رَزَقْنهُم يُنْفِقوُنَ
« 2 » »
خودگرايى در اسلام وجود ندارد ؛ در زمان پيامبر ( ص ) همه هرچه داشتند ، با هم مىخوردند و اگر نداشتند با هم صبر مىكردند . سعى مىكردند به هر اندازه مىتوانند حاجت ديگران را برآورند و پيامبر ( ص ) ، كه رئيس امت اسلامى بودند ، هميشه در اين كارها از ديگران سبقت مىگرفتند . پيغمبر از خوشحالى ديگران خوشحال ، و از ناراحتى ديگران متأثّر مىشدند و حتّى از اينكه ديگران داشته باشند و خود نداشته باشند ، خوشحال بودند .
هامش
( 1 ) - دلائل النبوة ، ج 1 ، ص 164
( 2 ) - بقره / 3 : « و از آنچه به ايشان روزى داده ايم انفاق مى كنند . »