بودند . يعنى بسيار آرام و با ابّهت راه مىرفتند ؛ نه ذليلانه و نه متكبّرانه ، نه تند و با عجله و نه اينكه در هنگام راه رفتن مرتّب سر خود را به اين طرف و آن طرف بچرخانند . از همه مهمتر اينكه اگر كسى به ايشان توهينى مىكرد ، بر اعصاب خود مسلّط بودند . همهى مؤمنان به ويژه جوانان بايد از ايشان سرمشق بگيرند و در كوچه و خيابان با متانت راه بروند .
مجالس پيامبر
چهارمين نكته از خصوصيات فردى پيامبر ( ص ) دربارهى مجالسى است كه ايشان در آن شركت مىكردند . مجالس پيامبر ( ص ) بالا و پايين نداشت و شركت كنندگان در اين مجالس به صورت دايرهوار مىنشستند تا همه جايگاه مساوى داشته باشند ، روش نشستن ايشان مؤدّبانه بود . پاى خود را جلوى هيچ كسى دراز نمىكردند و در حضور كسى تكيه نمىدادند . اكثر اوقات دو زانو نشسته و براى ديگران جا باز مىكردند . در مجالس تنها به يك فرد نگاه نمىكردند و يك فرد را طرف خطاب قرار نمىدادند ، بلكه نگاههاى خود را در ميان جمع تقسيم مىكردند .
در حضور ايشان كسى حقّ بلند صحبت كردن نداشت و هر كسى بايد به آرامى و بدون خشم و عصبانيت و فرياد كشيدن بر سر ديگران سخن مىگفت . هم چنان كه خود بر گفتار و رفتار خويش تسلّط داشتند ، ديگران را هم به اين امر دعوت مىكردند . ايشان زمانى خشمگين مىشدند كه حقّى پايمال مىگشت و يا اينكه كسى در حضور او به شخص ديگرى توهين مىكرد ، حتّى اگر آن توهين بسيار كوچك بود .