« فدك » بود . « 1 » نكتهى قابل توجّه در مورد فدك اين است كه : فدك متعلّق به حضرت خديجه ( س ) بوده است . در حملهى اوّل مسلمانان ، اهالى فدك تسليم شدند و غنايم آن بر اين اساس ، از آنِ مسلمانان نيست ، بلكه از موارد « فىء » و اموال رسول گرامى اسلام ( ص ) به شمار مىآيد .
در سورهى حشر مىفرمايد : اگر مسلمانان با جهاد غنايمى را به دست آوردند ، خمس آن غنايم به پيامبر ( ص ) مىرسد كه براى تقويت حكومت اسلامى هزينه نمايد و چنانچه بدون درگيرى سرزمينى و اموالى به دست مسلمين برسد ، همهاش از آن رسولالله ( ص ) است .
از اين رو ، فدك كاملًا به شخص رسول اكرم ( ص ) و خاندان مطهرش تعلّق دارد . پيامبر ( ص ) فدك را به دو قسمت تقسيم فرمودند : نيمى از آن را به اهالى فدك و نيم ديگر آن را به حضرت زهرا ( س ) دادند . آيهاى نازل شد و فرمود :
« وَءاتِ ذَا الْقُرْبَي حَقَّهُ »
« 2 » يعنى اى رسولالله ! اين فدك مال خديجه است كه به زور تصاحب شد و با سه ، چهار بار خرما آن را به مالكيت خود درآوردند . اينك اين حق زهرا ( س ) است و بنا به دستور الهى آن حضرت فدك را به دختر گرامى خود كه دختر خديجه ( س ) نيز بود ، واگذار كردند .
پس از اين جريان و فتح خيبر ، شرّ يهوديان از سر مسلمانان مدينه كم شد ، امّا شرارت منافقان تا آخر عمر شريف و مبارك پيامبر ( ص ) و حتّى بعد از رحلت آن بزرگوار ادامه داشت .
هامش
( 1 ) - ابن هشام ، السيره النبويه ، قسمت دوم ، ص 327
( 2 ) - اسراء / 26 : « و حق خويشاوندان را به او بده . »