را به همديگر مىدادند و چنان كه نقل كردهاند ، پيامبر ( ص ) فرمودند : از سعد خبرى به من بدهيد . ديدند او در حال احتضار است مشك آبى را آوردند تا بين رزمندگان مجروح تقسيم كنند . سعد گفت : آن برادر مجروحم از من تشنهتر است . اوّل به او آب دهيد . آن فرد به ديگرى اشاره نمود . سومى به چهارمى تا بالأخره وقتى آب به نفر هفتم رسيد ، نفر هفتم به شهادت رسيده بود . بازگشتند آب را به نفر ششم بدهند ، او هم با شهادت سيراب شده بود . و به همين ترتيب تا به نفر اوّل يعنى سعد بازگشتند ، هر هفت نفر به شهادت رسيدند و هيچيك آب ننوشيدند .
امّا در جنگ حنين با توجّه به توسعهى اسلام و فتوحاتى كه در جنگهاى پيشين براى مسلمانان پيش آمده بود و از امكانات بهترى برخوردار شده بودند به طورى كه لشكرى دوازده هزار نفرى شده از نظر كيفيت و كميت نبرد ، مهيا بودند ، ولى متأسفانه از ياد خدا غافل شدند .
چنان كه در قرآن مىخوانيم :
« لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّهُ في مَواطِنَ كَثيرَهٍ وَ يَوْمَ حُنَينٍ إذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْئًا وَ ضاقَتْ عَلَيْكُمُ الارْضُ بِما رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُم مُدْبِرِينَ » ؛
« 1 » قرآن مىفرمايد : عُجب شما را گرفت . پس شكست به سراغتان آمد و به قدرى زمين و آسمان بر شما تنگ شد كه مىخواستيد از غصّه دِق كنيد . بالأخره از جبهه متوارى شديد . با اين حال ، قرآن مىفرمايد : بالأخره شما را پيروز كرديم مثل جنگ احد كه در آخر پيروز شديد . در اين جنگ هم مانند جنگ احد جز يك زن و حضرت اميرالمؤمنين ( ع ) و پيامبراكرم ( ص ) كسى
هامش
( 1 ) - توبه / 25 : « قطعاً خداوند شما را در مواضع بسيارى يارى كرده است ، و [ نيز ] در روز حنين ؛ آن هنگام كه شمار زيادتان شما را به شگفت آورده بود ، ولى به هيچ وجه از شما دفع [ خطر ] نكرد . و زمين با همهى فراخى بر شما تنگ گرديد ، سپس در حالى كه پشت [ به دشمن ] كرده بوديد ، برگشتيد » .