- ؛
اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ مَثَلُ نُورِهِ كَمِشْكَاةٍ فِيهَا مِصْبَاحٌ الْمِصْبَاحُ فِي زُجَاجَةٍ الزُّجَاجَةُ كَأَنَّهَا كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ يُوقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبَارَكَةٍ زَيْتُونَةٍ لَا شَرْقِيَّةٍ وَ لَا غَرْبِيَّةٍ يَكَادُ زَيْتُهَا يُضِيءُ وَ لَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌ نُورٌ عَلَى نُورٍ يَهْدِي اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ يَشَاءُ وَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَالَ لِلنَّاسِ وَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
« 1 » خدا روشنى بخش آسمانها و زمين است .
- ؛
هُوَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ
« 2 » او همان خداست كه هيچ معبودى جز او نيست ، حاكم و مالك اصلى اوست ، پاك و پيراسته ، به كسى ظلم نمىكند ، امنيت بخش و مراقب هر چيزى است . قدرت مندى است شكستناپذير كه هر امرى را اصلاح مىكند و شايسته عظمت است خداوند از آن چه شريك براى او قرار مىدهند منزه است .
با اين تفاوت كه در قرآن منظور از ذكر آن دو ، وصف حق تعالى است ولى در دعا « اسم علم » از آن اراده شده است . لذا بدون تنوين آورده شده اند .
نام هاى « اول » و « آخر » هم از قرآن شريف اخذ شده اند . خداوند تعالى فرموده است :
؛
هُوَ الْأَوَّلُ وَ الْآخِرُ وَ الظَّاهِرُ وَ الْبَاطِنُ وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
« 3 » آغاز اوست ، انجام اوست ، پيدا اوست ، پنهان اوست و او بر هر چيز آگاه است .
پس خداوند تعالى نور است :
1 . زيرا وجود هر كس به او وابسته است و با وجود او موجود هست . همانطور كه نور ذاتا نمايان و نمايش گر غير است خداوند تعالى هم بر حسب وجود ، ذاتا نمايان و نمايان گر غير است .
2 . نيز خداوند تعالى نور است از اين جهت كه هر كس غير از او باشد در نزد اهلش توسط او شناخته مىشود ، ولى او با ذات خودش معرفى مىشود . لذا با ذاتش بر خود
هامش
( 1 ) . نور ، آيه 35 .
( 2 ) . حشر ، آيه 23 .
( 3 ) . حديد ، آيه 3 .