يعنى كسى كه دلش تجلّى عظمت خدا شد و عظمت و كبريايى پروردگار عالم بر دل او حاكم شد روشن است كه آن عظمت ، رادع و مانع است از اين كه گناه بكند ، ديگر نفس امّاره را از گناه باز مىدارد و آن را كنترل مىكند . آن بعد حيوانى را كنترل مىكند و تن را براى استكمال خودش مَركب قرار مىدهد . جايگاه و مسير اين كس بهشت است . بهشت او از همان جا شروع خواهد شد .
بنابراين اگر وقت گفتن جمله :
« اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ مِنْ عَظَمَتِكَ بِاعْظَمِها وَ كُلُ عَظَمَتِكَ عَظيمَة اللَّهُمَّ انّى اسْئَلُكَ بِعَظَمَتِكَ كُلِّها . »
در دل او صفات جلال تجلّى كند ، و عظمت پروردگار بر دلش حكومت نمايد ، به طورى كه همه جا محضر خدا باشد و او خود را در محضر ربوبى ببيند ، خود را در مقابل عظمت و كبريايى پروردگار ببيند ، ديگر عبادت كردن ، روزه گرفتن و گناه نكردن براى چنين كسى خيلى آسان است .
اثر گمان به وجود معاد
از چيزهايى كه براى كنترل انسان بسيار مفيد است و قرآن شريف روى آن خيلى پافشارى دارد قيامت و اعتقاد به معاد است . اگر اعتقاد به معاد در دل رسوخ يابد ديگر نمىگذارد كه انسان گناه كند . قرآن شريف در سورهء مطففين مىفرمايد :
بِسمِ اللهِ الَّرحْمن الَّرحيم وَيْلٌ لِلمُطَفّفِين ، الَّذينَ اذَا اكْتالوا عَلَى النّاسِ يَسْتَوفونَ ، وَاذا كالُوهُمْ أَوْ وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ ، الا يَظُنُّ اولئِكَ انَّهُمْ مَبْعوثونَ ، لِيَوْمٍ عَظيم » ؛ « 1 » واى بر كم فروشان ! كه چون مىخواهند بگيرند زياد مىگيرند ، و وقتى كه مىخواهند بدهند كم مىدهند ؛ مگر آنان گمان نمىدارند كه برانگيخته خواهند شد .
هامش
( 1 ) . مطففين ، آيات 1 - 5 .