يُنْفِقُونَ ، فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ ما اخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِاعْيُنٍ جَزاءً بِما كانُوا يَعْمَلُون
« 1 » يعنى افرادى هستند كه نماز شب برايشان لذت است نه سنگينى . بيدارى در دل شب برايشان لذت است نه سنگينى . انفاق در راه خدا لذت است نه سنگينى . آنها پشت پا مىزنند به رختخواب و در مقابل خدا مىايستند . قرآن مىگويد : گاهى صفت جمال و گاهى صفت جلال در دل آنها حكمفرما مىشود . جلوهء حق در دل آنها چه لذتى دارد . از آنچه دارند انفاق مىكنند ؛ اگر مال دارند انفاق مىكنند و خودگرا نيستند . اگر علم دارند انفاق مىكنند ؛ اگر قدم و قلم و آبرو دارند خودگرا نبوده و ديگرگرا هستند . آنها انفاق مىكنند :
وَ مِمّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ بعد قرآن مىگويد كه هيچكس نمىداند لذت اين چيست مگر كه به آن برسد : فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ ما اخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ اعْيُنٍ . در دل شب و در آن تاريكى شب ، روشنايى چشم چيست ؟ نور خداست . چيزى كه بايد تذكر بدهم به همه مخصوصاً كه نزديك شبهاى قدر هم هستيم ، اين است كه دعا و راز و نياز با خدا داشته باشيد و در مقابل مقدرات الهى مواظب باشيد كه تسليم باشيد كه آن يك بحث ديگر است . اما بعضى اوقات اين طور است كه شما از اهلبيت چيزى مىخواهيد و آنها نمىدهند ، بعد گله مىكنيد و اين گله كردن از اهلبيت در حد كفر است . از خدا چيزى مىخواهيد و جدى مىخواهيد و او نمىدهد يا خيال مىكنيد كه نمىدهد بعد گله مىكنيد از خدا و اين در حد كفر است . نزد اهل دل ، اين كار كفر است . حالا ما متوجه نيستيم و خدا هم كارى با ما ندارد ؛ يعنى معمولًا همه ما اين طور هستيم و خدا هم عيب ما را انشاءالله نديده بگيرد . روز قيامت ،
هامش
( 1 ) - سجده / 16 و 17 .