اكرم يك نگاهى به جهيزيه كردند و گريه شوق سر دادند و گفتند : خدايا ! مبارك كن اين جهيزيهاى را كه بيشترش از گل است .
زهراى عزيز رفتند خانهء شوهر اميرالمؤمنين ( ع ) هم يك خانهاى تهيه كرده بود براى زهرا كه حتى فرش نداشت . همان شب عروسى بود كه ديدند اميرالمؤمنين يك مقدار شن مىبرد خانه و مىگويد : مىخواهم كف اتاق پهن كنم تا نرم باشد . آن حصيرى كه جهيزيه زهرا بود بر شنها پهن شد . خانه كه به دست خود اميرالمؤمنين ساخته شده بود ، اتاقى از خشت بود كه سقفش هم ليف خرما و چند تا شاخه خرما بود . اتاقى كه منزل پيغمبر اكرم بود هم همينطور بود . اتاقهايى كه پيغمبر داشتند ، همهاش همين جور بود . اميرالمؤمنين در نهجالبلاغه مىگويد : در مدت عمرم و در مدت عمر پيغمبر اكرم ، سنگ روى سنگ و آجر روى آجر براى خودمان نگذاشتيم . اين جهيزيه و آن خانه يعنى يك زندگى ضرورى را براى همه مىخواهد . اگر كسى مىتواند آن زندگى ضرورى را تهيه كند ، بايد خودش تهيه كند ؛ با فعاليتش و اگر نمىتواند لازم است بر مردم كه اين زندگى ضرورى را براى خود و براى ديگران تهيه كنند . اگر كسى در يك محلهاى زندگى ضرورى نداشته باشد ، همهء اهل آنجا زير سؤال هستند . روز قيامت از همه بازخواست مىشود كه چرا فلانى در محله شما اين زندگى ضرورى را نداشت . يك مقدار بالاتر از اين و زندگى رفاهى را هم اسلام حرف ندارد ؛ يعنى زندگى متوسط . دربارهء مؤمن در آخر سوره فرقان همين را مىگويد ؛ زندگى اقتصادى ، زندگى مقتصد :
وَ الَّذينَ اذا انْفَقوا لَمْ يُسْرِفوا وَ لَمْ يَقْتَرُوا وَ كانَ بَيْنَ ذلِكَ قَواماً
« 1 » مؤمن كسى است كه در زندگى تفريط و افراطگرى ندارد ؛ يك زندگى
هامش
( 1 ) - فرقان / 67 .