خودش برداشت از قرآن داشته باشد . اين را هم فهميديم كه واجب است و افرادى كه تدبر و تفهم در قرآن نداشته باشند ، قرآن مىگويد قفل بدبختى و شقاوت روى دل اينهاست :
افَلا يَتَدَّبُرونَ الْقُرآنَ امْ عَلي قُلُوبٍ اقْفالُها « 1 » مرتبه سوم عمل كردن به قرآن است . قرآن كتاب عمل و سرمشق زندگى است . در متن زندگى انسان ، قرآن سرمشق است . گفتيم از آياتى كه مىگويد همه چيز در قرآن است ، نظير :
لا رَطْبٍ وَ لا يابِسٍ الّا في كِتابٍ مُبينٍ « 2 » يقين اين است كه هر چه احتياج داشته باشى در قرآن هست و قرآن مىتواند تا روز قيامت جامعهء بشريت را از نظر دينى اداره كند . علم هر چه بالا رود تمدن هر چه بالا رود ، قرآن بهتر مىتواند آن تمدن و آن جامعه را اداره كند . لذا تمسك به قرآن يعنى عمل به قرآن .
مرتبهء چهارم از تمسك به قرآن ، استفاده كردن از نور و هدايت قرآن است و عمده سفارش در قرآن اين است قرآن شريف مىفرمايد : سه هدايت داريم كه پروردگار عالم اين سه هدايت را در موجودات دارد . يك انسان اگر بخواهد رستگار باشد ، بايد از اين همه هدايت استفاده كند .
هدايت تكوينى
هدايت اول از نظر قرآن ، هدايت تكوينى است و اين يكى از شاهكارهاى عالم خلقت است و از نظر توحيد ، دليلى فوقالعاده محكم مىباشد . لذا وقتى حضرت موسى آمد كه آن قلدر زمان را آدم كند ، فرعون از او پرسيد :
فَمَنْ رَبّكُما ؟
« 3 »
هامش
( 1 ) - محمد ( ص ) / 24 .
( 2 ) - انعام / 59 .
( 3 ) - طه / 49 .