علماى علم اخلاق جملهاى دارند ، مىگويند : بلا از الطاف خفيهء خداست . راستى هم بلا براى سازندگى انسان از نعمت خيلى بهتر است . انسان به واسطهء پول مىتواند آخرت را بخرد ؛ به واسطهء پول مىتواند خمس و زكات بدهد و به فقرا رسيدگى كند و پسر زن بدهد و دختر شوهر بدهد . خلاصه خيلى كارها به واسطهء پول مىتواند بكند . به اين مىگويند لطف جلى خدا . اما انسان به واسطهء مرگ فرزند يا به واسطهء اينكه شهوت پيش بيايد و صبر كند و يا به واسطهء پا گذاشتن روى هوى و هوس خيلى كارها مىتواند بكند . خيلى بيشتر از شخص غنى مىتواند كار كند ، لذا فقير صابر از غنى سخى اجرش بالاتر است و مىتواند سازندگى كند . علماى علم اخلاق مىگويند اين از الطاف خفيهء خداست . وقتى خبر مرگ حاج آقا مصطفى ( جاافتاده ) از الطاف خفيهء خداست . و به راستى مرگ حاج آقا مصطفى از الطاف خفيهء خدا بود . يعنى پيروزى انقلاب از آنجا شروع شد ؛ پيروزى نظام از آنجا شروع شد . اما چنين رفتار و گفتارى ، صبر و استقامت مىخواهد . سعهء صدر و دريا دلى و تسلط بر اعصاب مىخواهد . در سورهء الم نشرح يك جملهاى است كه آن را براى جوانها مىگويم و مىگذرم :
فَانَّ مَع العُسْرِ يسْراً ، انَّ مَعَ العُسْرِ يسْراً « 1 » يعنى اگر صبر كنى ، بعد از هر سختى آسانى است . حتماً اگر صبر كنى ، بعد هر سختى آسانى است . اين وعدهء خداست كه فقير صابر بالاخره به نتيجه و مطلوب و مقصود مىرسد . وعدهء خداست كه اگر كسى روى شهوت براى خدا پا بگذارد ، يك دعاى مستجاب دارد . وعدهء خداست كه بلايى يا مصيبتى مثلًا مرگ اولادى برايش بيايد ، نه فقط آخرت را بلكه دنيا را هم دارد ؛ اگر به خدا توجه داشته باشد ، بدون حساب و كتاب به بهشت و پيش شهدا مىرود .
لذا
هامش
( 1 ) - انشراح / 5 و 6 .