قرآن خيلى پافشارى دارد . استقامت يعنى پشتكار داشتن براى رسيدن به هدف و اين براى همه مخصوصاً براى جوانهايى كه مىخواهند به هدف برسند ، خيلى لازم است . لذا قرآن خطاب به پيغمبر مىفرمايد :
وَ اسْتَقِمْ كَما امِرْتَ استقامت كردن هم خيلى مشكل است ؛ مثل همان حالت صبر . استقامت در مقابل مشكلها و براى رسيدن به هدف خيلى مشكل است . لذا اين وَ اسْتَقِمْ كَما امِرْتَ در دو جاى قرآن است . يك جا دارد : وَ اسْتَقِمْ كَما امِرْتَ « 1 » معلوم است كه پيغمبر استقامت دارد و مىتواند بيست و سه سال با آن مصيبتها بسازد و هفتاد و چهار جنگ را پشت سر بگذارد تا با استقامتش بالاخره مسلط شود بر حجاز و دنيا را تكان بدهد .
اما در سورهء هود مىگويد :
فَاسْتَقِمْ كَما امِرْتَ وَ مَنْ تابَ مَعَكَ
« 2 » پيغمبر ! هم تو و هم مريدهايت بايد استقامت داشته باشيد .
پيغمبراكرم مىفرمايد :
شَيَّبَتْني سُورَةُ هُودٍ لِمَكانِ قَوْلِهِ : فَاسْتَقِمْ كَما امِرتَ وَ مَنْ تابَ مَعَكَ ريش مرا سوره هود سفيد كرد ، زيرا خدا در سوره هود گفت كه هم تو و هم مريدهايت بايد استقامت داشته باشيد !
ما آدمها فعاليت داريم ، اما پشتكار نداريم . براى همين پشتكار نداشتن ، به مقصود و مطلوب نمىرسيم .
ابن رشد اندلسى كه افتخارى است براى اسلام ، در حالى كه پدر و مادرش را در جنگ اسپانيا از دست داده و بچهاى هفت ساله و آواره بود ، با پشتكار و صبرش توانست افتخارى براى عالم اسلام شود و مسألهء شيمى از ابن رشد اندلسى الآن در غرب يك مسألهء مسلمى است او مىگويد : من استقامت را
هامش
( 1 ) - شوري / 15 .
( 2 ) - هود / 112 .